Dhikr & Dua/Article — Pashto @ Weblate

512	Strings	0%	Browse Translate
312,193	Words	0%
2,033,762	Characters	0%

Strings Words Characters
512 312,193 2,033,762	All strings	Browse Translate Zen
512 312,193 2,033,762	Unfinished strings	Browse Translate Zen
512 312,193 2,033,762	Untranslated strings	Browse Translate Zen
23 11,995 79,290	Strings with suggestions	Browse Translate Zen
489 300,198 1,954,472	Unfinished strings without suggestions	Browse Translate Zen
5 38 203	Strings with any failing checks	Browse Translate Zen
5 38 203	Failing check: Inconsistent	Browse Translate Zen

Component	Approved	Translated	Unfinished	Unfinished words	Unfinished characters	Untranslated	Checks	Suggestions	Comments
App Strings	0%	91%	20	50	302	20	0	0	0

Article Section	0%	0%	44	99	638	44	0	5	0

Dua	0%	55%	1,650	82,126	490,863	1,610	291	123	0

Dua Category	0%	45%	67	2	21	66	5	65	0

Dua Emotion	0%	96%	1	1	9	1	0	0	0

FAQs	0%		0	0	0	0	0	0	0

Promotion Content	0%	33%	2	20	84	2	1	2	0

Publications	0%	88%	8	0	0	8	2	8	0

TestSYNC	0%	47%	63	0	0	63	4	63	0

Project website	lifewithallah.com
Project maintainers	Umar
Translation license	proprietary
Translation process	Translations can be made directly. Translation suggestions can be made. Only chosen users can contribute. The translation uses monolingual files. The translation base language is editable.
File mask	`*.json`
Monolingual base language file	`en.json`
Translation file	Download `ps.json`
Last change	Feb. 21, 2026, 11:15 a.m.
Last change made by	DeepL
Language	Pashto
Language code	ps
Text direction	Right to left
Case sensitivity	Case-insensitive
Number of speakers	58,062,880
Number of plurals	2
Plural type	One/other
Plurals	Singular	1
Plural	0, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, …
Plural formula	`n != 1`

	Strings percent	Hosted strings	Words percent	Hosted words	Characters percent	Hosted characters
Total		512		312,193		2,033,762
Translated	0%	0	0%	0	0%	0
Needs editing	0%	0	0%	0	0%	0
Read-only	0%	0	0%	0	0%	0
Failing checks	1%	5	1%	38	1%	203
Strings with suggestions	4%	23	3%	11,995	3%	79,290
Untranslated strings	100%	512	100%	312,193	100%	2,033,762

mt:deepl Suggestion added Dhikr & Dua Article Pashto	English <h2>1. Upholding the Command of Allah</h2> <p>Allah ﷻ commands us in His Book: “And your Lord said, <strong>‘Call upon Me;</strong> I will respond to you. Surely those who are <strong>too proud to worship Me</strong> will enter Hell, fully humbled” (40:60).</p> <p>Duʿā’ is a <strong>sign of our humility, the signal</strong> from a heart that realises its need and dependence on its Creator. It is an act of submission, love and trust in the One who hears and responds. True servitude begins with recognising our constant need for Allah. It is only those who are blinded by pride that turn away from calling upon their Lord.</p> <p>What often holds us back from frequent duʿā’ is a <strong>subtle sense of self-reliance;</strong> that we’re able to manage on our own. But this very attitude is a quiet <strong>form of arrogance</strong>. In this verse, Allah ﷻ connects neglecting duʿā’ with pride, warning that such pride leads to humiliation in the hereafter.</p> <h2>2. It is the Best Form of Worship</h2> <p>The Messenger of Allah ﷺ said, “<strong>The best worship is duʿā’</strong>” (Ḥākim). He ﷺ also said, “There is nothing more <strong>honourable </strong>to Allah than duʿā’” (Aḥmad).</p> <p>Imām al-Qasṭalānī (raḥimahullāh) said: “Since duʿāʾ and humble supplication are among the <strong>noblest forms of worship</strong>, Allah — out of His grace and generosity — commanded His servants to engage in them and guaranteed them a response.”</p> <p>Duʿā’ holds a unique, elevated status because it expresses a believer’s <strong>deepest humility</strong>, dependence, and devotion to Allah. Of all acts of worship mentioned in the Sunnah — prayer, fasting, giving charity, and reciting Qur’ān — only duʿā’ is described as worship.’ He ﷺ said, “<strong>Indeed, duʿā’ is worship</strong>” (Aḥmad). This exclusive emphasis shows its central role in the believer’s relationship with Allah.</p> <h2>3. It Is the Essence of Worship</h2> <p>The Messenger of Allah ﷺ said, “<strong>Duʿā’ is the essence (mukhkh) of worship</strong>” (Tirmidhī).</p> <p>The word <em>mukhkh</em> in Arabic means “brain”: the <strong>control center</strong> of the human body. Just as the brain coordinates the body’s actions, duʿā’ gives direction and meaning to all acts of worship. It reflects our weakness, desperation, and complete reliance on the All-Powerful. It is the purest form of tawḥīd, affirming that only Allah can help, guide and provide.</p> <h2>4. Allah Loves When You Ask</h2> <p>The Messenger of Allah ﷺ said, “<strong>Allah is angry with those who do not make duʿā’ to Him</strong>” (Tirmidhī).</p> <p>This ḥadīth is a strong warning. Duʿā’ is the foundation of worship and a sign of humility and servitude. Allah loves to be asked. While people grow annoyed when asked repeatedly, Allah becomes angry when you stop asking Him. A poet beautifully says:</p> <p><strong>“Allah becomes angry if you stop asking Him,</strong><br /> <strong>While the son of Adam gets angry when you ask him.”</strong></p> <h2>5. It Brings Relief and Provision</h2> <p>The Messenger of Allah ﷺ said, “Whoever is afflicted by a pressing need and goes to the people to get it fulfilled, his need will <strong>not</strong> be fulfilled. Whoever is afflicted by a pressing need and goes to Allah to get it fulfilled, <strong>Allah will provide for him, sooner or later</strong>” (Tirmidhī).</p> <p>This ḥadīth reminds us that true relief comes from Allah, not from the people. <strong>Depending on others will inevitably lead to disappointment</strong>, while turning to Allah will always bring provision and ease at the time He knows best.</p> <h2>6. It is a Path to Forgiveness</h2> <p>Allah ﷻ says in a ḥadīth qudsī, “Son of Ādam, as long as <strong>you call upon Me</strong> and hope in Me, <strong>I will forgive</strong> you despite what you do, and I do not mind” (Tirmidhī).</p> <p>This ḥadīth reveals Allah’s endless mercy. So long as you <strong>keep calling upon Him</strong> and never abandon hope, He will forgive, no matter how great your sins may be. Even if your past is filled with mistakes, Allah does not hesitate to forgive the one who sincerely turns to Him. He says, <strong>‘I do not care</strong>,’ meaning no sin is too big for His mercy, as long as they seek Him with a hopeful, repentant heart.</p> <h2>7. It Repels Bad Decree</h2> <p>The Prophet ﷺ said, “<strong>Nothing repels divine decree except supplication</strong>, and nothing increases lifespan except righteousness” (Tirmidhī). He also said, “Caution is of no benefit against divine decree (i.e. no amount of caution or careful planning can prevent what Allah has decreed for a person). Duʿā’ benefits what has already happened and what is yet to come. Indeed, calamity may descend, and it is met by duʿā’, and the two struggle with each other until the Day of Resurrection” (Ḥākim).</p> <p>Duʿā’ is your defence against potential calamities lying in wait and a <strong>remedy</strong> for present trials. Whether facing sickness, loss or hardship, <strong>duʿā’ brings relief</strong>.</p> <p>Whether it is a trial that is overwhelming you today — a health scare, a broken relationship, an unexpected loss — or something looming in the unseen future, <strong>duʿā’ is the first step towards finding a way out</strong>. The people of duʿā’ do not wait for calamities to strike. They make duʿā’ part of their daily life: seeking Allah’s help in present difficulties, while fortifying themselves against tomorrow’s unknown tests. In the face of destiny, duʿā’ is your defense; before, during, and after the storm.</p> <p>Ibn al-Qayyim (raḥimahullāh) said: “Duʿā’ is one of the most beneficial remedies. <strong>It is the enemy of calamity; it repels it, cures it, prevents its occurrence, and alleviates it or reduces it if it befalls</strong> (a person). It is the <strong>weapon</strong> of the believer. There are different states between duʿā’ and calamity. Duʿā’ has three positions in relation to calamity:</p> <ol> <li>The duʿā’ is <strong>stronger</strong> than the calamity, so it repels it.</li> <li>The duʿā’ is <strong>weaker</strong> than the calamity, so the calamity overcomes it and afflicts the servant. However, it may reduce its intensity, even if the duʿā’ is weak.</li> <li>The duʿā’ and the calamity confront each other and struggle, each trying to overpower the other.”</li> </ol> <h2>8. It is the Key to all Good</h2> <p>The Messenger of Allah ﷺ said, “Whoever among you has the door of duʿā’ opened for him, <strong>the doors of mercy have been opened for him</strong>. Allah is not asked for anything more beloved to Him than being asked for well-being. Duʿā’ benefits what has already happened and what is yet to come. So, O Servants of Allah, <strong>make as much duʿā’ as you can!</strong>” (Tirmidhī).</p> <p>Al-Muṭarrif ibn ʿAbdillah (raḥimahullāh) said: “I reflected on what encompasses all goodness — and found that goodness is abundant: fasting, prayer, and more. But all of it is in the Hand of Allah, and you have no power to attain what is in the Hand of Allah except by asking Him — and He gives it to you. So I realised that the <strong>essence of all goodness is duʿā’</strong>.”</p> <p>Ibn al-Qayyim (raḥimahullāh) said: “If <strong>every good</strong> is rooted in divine success (tawfīq), and this is entirely in the Hand of Allah, and not the servant, then <strong>its key is duʿāʾ</strong>, <strong>neediness, sincere turning to Allah, and having both hope and fear of Him</strong>. So, whenever Allah gives a servant this key, it means He wants to open the door of good for him. But if He misguides him away from this key, the door to goodness will remain shut before him.”</p> <p><strong>“I fear being prevented from making duʿā’ more than I fear being denied a response.” – Abū Ḥāzim al-Aʿraj (raḥimahullāh)</strong></p> <h2>9. Duʿa: A Sign of Strength</h2> <p>The Prophet ﷺ said, “<strong>The most incapable person is the one who fails to make duʿā’</strong>; and the most miserly person is the one who is stingy in giving salām” (Ibn Ḥibbān).</p> <p>This ḥadīth teaches us the true meaning of helplessness and shows who is truly the most powerless. It is not the blind, the disabled, or the physically weak, but rather the one who is unable to ask and plead sincerely with the Creator, as the Prophet ﷺ clearly stated.</p> <p>Unfortunately, many people misunderstand this. They think duʿā’ is only for the weak or the helpless, a last resort for those who don’t strive hard. But in reality, <strong>duʿā’ is a sign of strength and connection</strong>, not weakness or laziness.</p> <h2>10. Guaranteed Acceptance</h2> <p>The Messenger of Allah ﷺ said, “No Muslim makes duʿā’ which does not entail a sin or the severing of ties of kinship, except that Allah grants him <strong>one of three things</strong>:</p> <ol> <li>He fulfils his request.</li> <li>He stores it for him in the hereafter.</li> <li>He averts from him a similar evil.”</li> </ol> <p>The Companions (radiy Allāhū ʿanhum) said, “If that is so, we will make duʿā’ <strong>even more</strong>.” He ﷺ replied, “<strong>Allah will respond even more</strong>” (Aḥmad).</p> <p>Every sincere duʿā’ is answered, <strong>just not always in the way or time we expect</strong>. Whether fulfilled now or stored for later, it always brings good. Keep asking with hope and never stop.</p> <p><strong>“Sincere hearts and righteous supplications are the armies which can never be defeated and the troops that are never forsaken.” – Ibn Taymiyyah (raḥimahullāh)</strong></p> Pashto 9984 characters edited <h2> <strong> <strong>’</strong> <strong>’ ۱. د الله د حکم پلي کول</h2> <p>الله تعالی موږ ته په خپل کتاب کې حکم کوي: “او ستاسو رب وویل، <strong>‘ زما ته دعا وکړئ؛</strong> زه به درته ځواب درکړم. خامخا هغه کسان چې <strong>زما د عبادت</strong> څخه ډېر مغرور دي، په ډېرې ذلت سره” به دوزخ ته ننوځي (۴۰:۶۰).</p> <p>دعا’ زموږ د عاجزۍ <strong>نښه ده، د هغه زړه</strong> نښه ده چې خپل خالق ته خپله اړتیا او تکیه درکوي. دا د هغه ذات په وړاندې د تسلیم، مینه او باور یو عمل دی چې اوري او ځواب راکوي. رښتینې بندګي د الله په وړاندې زموږ د تلپاتې اړتیا په پېژندلو سره پیل کیږي. یوازې هغه کسان چې د غرور له امله ړانده شوي، له خپل رب څخه د غوښتنې کولو څخه مخ اړوي.</p> <p>هغه څه چې ډېری وخت موږ د پرله پسې دعا’ څخه منع کوي، یو <strong>د ځان بسیاینې نازک احساس دی؛</strong> چې موږ’په خپله د خپلو کارونو سمبالولو توان لرو. خو همدا چلند د مغرورۍ یوه ارامه <strong>بڼه ده</strong>. په دې آیت کې، الله ﷻ د دعا له غفلت’ سره ویاړ تړي، او خبرداری ورکوي چې دا ډول ویاړ په آخرت کې د سپکاوي لامل کیږي.</p> <h2>2. دا د عبادت غوره بڼه ده</h2> <p>د الله ﷺ پیغمبر وویل، “<strong>غوره عبادت دعا ده’</strong>” (حاکم). هغه ﷺ دا هم وویل، “د الله </strong>په نزد د دعا’” څخه ډېر <strong>محترم او شريف څه نشته (احمد).</p> <p>امام قسطلاني (رحمه الله) وويل: “ځکه چې دعا او عاجزانه زارۍ د عبادت څخه ځینې تر ټولو <strong>شريف ډولونه دي</strong> ، الله — د خپل فضل او سخاوت له امله — خپلو بندګانو ته امر کړی چې په دې کې بوخت شي او د هغوی لپاره يې د ځواب ضمانت کړی دی.”</p> <p>دعا’ یو ځانګړی او لوړ مقام لري ځکه چې دا د یو مؤمن’تر ټولو ژوره عاجزي</strong> ، تکیه، او د الله په وړاندې وفاداري څرګندوي. د هغو ټولو عبادتونو له ټولو څخه چې په سنت — کې یې یادونه شوې، د دعا ، روژې، صدقې ورکولو، او د قرآن’ — لوستلو په ګډون، یوازې دعا’ د عبادت په توګه یاد شوې ده.’ هغه ﷺ وویل، “<strong>په رښتیا، دعا’ عبادت دی</strong>” (احمد). دا ځانګړی ټینګار د مؤمن’سره د الله په اړیکه کې د هغې مرکزي رول ښیي.</p> <h2>۳. دا د عبادت جوهر دی</h2> <p>د الله پیغمبر ﷺ وویل، “<strong>دعا’ د عبادت جوهر (مخخ) دی</strong>” (ترمذي).</p> <p>کلمه <em>مخ</em> په عربي کې د “دماغ” مانا لري: د انسان د بدن <strong>کنټرول مرکز</strong> . لکه څنګه چې دماغ د بدن’کړنې همغږي کوي، دعا’ د ټولو عبادتونو کړنو ته لوری او معنی ورکوي. دا زموږ کمزوري، ناهيلي، او په هر څه قادر باندې بشپړ تکیه منعکسوي. دا د توحید ترټولو خالص شکل دی، چې دا تاییدوي چې یوازې الله مرسته، لارښوونه او روزي ورکولی شي.</p> <h2>۴. الله تعالی د دعا غوښتنه خوښوي</h2> <p>د الله تعالی پیغمبر ﷺ وفرمایل، “<strong>الله تعالی په هغو کسانو غوسه دی چې هغه ته دعا’ نه کوي</strong>” (ترمذي).</p> <p>دا حدیث یو قوي خبرداری دی. دعا’ د عبادت بنسټ او د عاجزۍ او بندګۍ نښه ده. الله تعالی خوښوي چې له هغه څخه غوښتنه وشي. په داسې حال کې چې خلک د پرله پسې غوښتنو څخه په تنګ راځي، الله تعالی هغه وخت په غوسه کیږي کله چې تاسو له هغه څخه غوښتنه کول پریږدئ. یو شاعر په ښکلي ډول وايي:</p> <p><strong>“ که تاسو له هغه څخه غوښتنه کول بند کړئ، الله غوسه کوي،</strong><br /> <strong>په داسې حال کې چې د آدم زوی (انسان) غوسه کوي کله چې تاسو ترې غوښتنه کوئ.”</strong></p> <h2> ۵. دا ارام او روزي راوړي</h2> <p>د الله پیغمبر ﷺ وفرمایل، “هر څوک چې په کومې سختې اړتیا کې وي او د هغې د پوره کولو لپاره خلکو ته ورشي، د هغه اړتیا به <strong>پوره شي، نه</strong> . هر څوک چې په کومه سخته اړتیا کې راګیر وي او د هغې د پوره کولو لپاره الله تعالی ته مراجعه وکړي، <strong>الله به یې ژر یا ناوخته</strong>” پوره کړي (ترمذي).</p> <p>دا حدیث موږ ته را په یادوي چې رښتینې مرسته له الله تعالی څخه ده، نه له خلکو څخه. <strong>په نورو باور کول حتمي طور ناهیلۍ ته لار هواروي</strong> ، په داسې حال کې چې الله تعالی ته مخه کول به تل په داسې وخت کې روزی او اسانتیا راولي چې هغه یې غوره پېژني.</p> <h2>۶. دا د بښنې یوه لاره ده</h2> <p>الله تعالی په یوه قدسي حدیث کې وايي، “ای د آدم زویه، تر هغه وخته چې <strong>ته زما غوښتنه کوې</strong> او په ما هیله لرې، <strong>زه به ستا هر څه سره سره</strong> در وبخښم، او زه” پروا نه لرم (ترمذي).</p> <p>دا حدیث د الله’بې پایه رحمت څرګندوي. تر هغه چې تاسو <strong>پرې بلنه کوئ</strong> او هیله نه پرېږدئ، هغه به بښي، که ستاسو ګناهونه هر څومره لویې وي. حتی که ستاسو تېر وخت په تېروتنو ډک وي، الله تعالی د هغه چا په بښلو کې زړه نا زړه نه کیږي چې په اخلاص سره دې ته مخه کړي. هغه وايي، <strong>‘ زه پروا نه لرم</strong> ،’ د دې مانا دا ده چې هیڅ ګناه د هغه له رحمت څخه ډیره لویه نه ده، تر هغه چې هغوی په هیله مند، توبې کوونکي زړه سره د هغه لټون وکړي.</p> <h2>۷. دا بد تقدیر لرې کوي</h2> <p>. حضرت ﷺ فرمايلي دي، “<strong>له دعا پرته بل هېڅ شی الهي تقدیر نشي لرې کولی</strong> ، او له نیکۍ پرته بل هېڅ شی عمر اوږدولی نشي” (ترمذي). هغه دا هم وویل، “د الهي تقدیر په وړاندې احتیاط کومه ګټه نه لري (یعنې، د احتیاط یا محتاط پلان جوړونې کومه کچه هغه څه نشي مخنیوی کولی چې الله یې د یو شخص لپاره تقدیر کړي دي). دعا’ په هغه څه چې لا دمخه شوي دي او په هغه څه چې راتلونکي دي، ګټه کوي. په رښتیا سره، بلا راتلای شي، او د دعا’ په واسطه مخنیوی کیږي، او دا دواړه تر قیامت” (Ḥākim) پورې له یو بل سره مبارزه کوي.</p> <p>دعا’ ستاسو د هغو احتمالي ناورینونو پر وړاندې دفاع ده چې په تمه دي او د اوسنیو ازموینو لپاره یو <strong>درمل دی</strong> . که له ناروغۍ، زیان یا سختۍ سره مخ شئ، <strong>دعا’ ارامتیا راولي</strong>.</p> <p>که دا هغه ازموینه وي چې نن تاسو ځپي — ، د روغتیا اړوند وېره، یوه ماتې اړیکه، یو ناڅاپي زیان — یا په راتلونکي کې یو څه چې په لید کې نه دي، <strong>دعا’ د وتلو لارې موندلو په لور لومړی ګام دی</strong>. د دعا’ خلک د ناورینونو راتګ ته انتظار نه کوي. هغوی د دعا’ خپل ورځني ژوند یوه برخه ګرځوي: په اوسنیو ستونزو کې د الله’له مرستې غوښتنه کوي، او په ورته وخت کې ځانونه د سبا’د ناڅرګندو ازموینو په وړاندې پیاوړي کوي. د تقدیر په وړاندې، دعا’ ستاسو دفاع ده؛ د طوفان څخه مخکې، پرمهال، او وروسته.</p> <p>ابن قیم (رحمه الله) ویلي دي: “دعا’ یو له خورا ګټورو درملو څخه ده. <strong>دا د بلا دښمن دی؛ دا یې شړي، درملنه یې کوي، د راتګ مخه یې نیسي، او که پر</strong> (چا) راشي نو سپکوي یې یا یې کموي. دا د <strong>مؤمن</strong> وسله ده. د دعا’ او بلا ترمنځ مختلف حالتونه شتون لري. دعا’ د بلا په اړه درې حالتونه لري:</p> <ol> <li>د دعا’ <strong> د بلا په پرتله</strong> قوي ده، نو ځکه یې شړي.</li> <li>دعا’ د بلا په پرتله <strong>کمزورې</strong> ده، نو بلا پرې غالبېږي او بنده ته زیان رسوي. خو، دا کولی شي د هغې شدت کم کړي، حتی که دعا’ کمزورې هم وي.</li> <li>دعا’ او بلا یو له بل سره مخامخ کېږي او مبارزه کوي، هر یو هڅه کوي چې پر بل غالب شي.”</li> </ol> <h2>۸. دا د ټولو ښوګڼو کلي ده</h2> <p>د الله رسول ﷺ وفرمايل، “ستاسو څخه هر چا ته چې د دعا دروازه’ پرې خلاصه شي، <strong>د رحمت دروازې پرې خلاصې شوي دي</strong>. د الله څخه د خير غوښتنه تر ټولو ډېره محبوبه ده. دعا’ تېر او راتلونکي دواړو ته ګټه رسوي. نو، اې د الله بندګانو، <strong>څومره چې کولای شئ دعا’ وکړئ!</strong>” (ترمذي).</p> <p>مطرف بن عبد الله (رحمه الله) وويله: “ما په هغه څه فکر وکړ چې ټول نيکي په ځان کې رانغاړي — او وموندل چې نيکي ډېرې دي: لکه روژه، لمونځ، او نور. خو دا ټول د الله په لاس کې دي، او تاسو د هغه څه د ترلاسه کولو ځواک نه لرئ چې د الله په لاس کې دي، پرته له دې چې له هغه څخه وغواړئ — او هغه يې تاسو ته درکوي. نو زه پوه شوم چې د ټولو ښوګڼو اصلي جوهر د دعا ګاڼه ده.”</p> <p>ابن قیم (رحمه الله) وویل: “که هر ښه</strong> په الهي توفيق ولاړ وي، او دا په بشپړه توګه د الله په لاس کې ده، نه د بنده په لاس کې، نو <strong>کیلي یې دعا ده</strong> ، <strong>اړتیا، د الله لور ته رښتینی مخه کول، او د هغه څخه د هيلې او وېرې دواړه لرل دي</strong>. نو، هرکله چې الله تعالی خپل بنده ته دا کیلي ورکړي، دا په دې مانا ده چې هغه غواړي د هغه لپاره د نیکۍ دروازه پرانیزي. خو که هغه یې له دې کیلي څخه منحرف کړي، نو د نیکۍ دروازه به د هغه پر مخ تړلې پاتې شي.”</p> <p><strong>“ زه د دعا له کولو څخه د منع کېدو څخه ډېر وېرېږم، ترڅو د دعا د نه قبوله کېدو له وېرې.” – ابو حازم اعرج (رحمه الله)</strong></p> <h2>۹. دعا: د ځواک نښه</h2> <p> پېغمبر ﷺ وفرمایل، “<strong>تر ټولو بې وسه هغه څوک دی چې دعا کول پرې پاتې راشي’</strong> ؛ او تر ټولو بخیل هغه څوک دی چې په سلام ورکولو کې بخیل وي” (ابن حبان).</p> <p> دا حدیث موږ ته د بې وسۍ اصلي مانا را زده کوي او ښيي چې په رښتیا تر ټولو بې وسه څوک دی. دا ړندې، معلولین، یا فزیکي پلوه کمزوري خلک نه دي، بلکې هغه څوک دی چې د خپل خالق څخه په اخلاص پوښتنه او زارۍ کولو توان نه لري، لکه څنګه چې پیغمبر ﷺ په روښانه توګه ویلي دي.</p> <p>له بده مرغه، ډیری خلک په دې اړه غلط فهمي لري. دوی فکر کوي چې دعا’ یوازې د کمزورو یا بې وسه خلکو لپاره ده، د هغو کسانو لپاره وروستی چار دی چې’سخته هڅه نه کوي. خو په حقیقت کې، <strong>دعا’ د ځواک او اړیکې</strong> نښه ده، نه کمزوري یا سستي.</p> <h2>۱۰. د منلو تضمین</h2> <p>د الله رسول ﷺ وفرمايل، “هېڅ مسلمان داسې دعا’ نه کوي چې ګناه يا د خپلوانو د اړيکو پرې کول پکې شامل نه وي، مګر دا چې الله هغه ته <strong>له دریو شیانو څخه یو ورکوي</strong>:</p> <ol> <li>هغه يې غوښتنه پوره کوي.</li> <li>هغه يې د قيامت لپاره زېرمه کوي.</li> <li>هغه له هغه څخه ورته شر لرې کوي.”</li> </ol> <p>صحابه (رضي الله عنه) وویل، “که خبره همداسې ده، نو موږ به’ <strong> نوره هم</strong> دعا وکړو.” هغه ﷺ ځواب ورکړ، “<strong>الله به نور هم</strong>” ځواب ورکړي (احمد).</p> <p>هرې اخلاص لرونکې دعا’ ته ځواب ورکول کیږي، <strong>خو تل په هغه لاره یا وخت کې نه چې موږ یې تمه لرو</strong>. که همدا اوس قبوله شي او که وروسته لپاره زیرمه شي، دا تل ښه والی راوړي. په امید سره دعا کول جاري وساتئ او هیڅکله مه درېږئ.</p> <p><strong>“ اخلاص لرونکي زړونه او صالح دعاګانې هغه لښکر دي چې هیڅکله ماتې نه خوري او هغه ځواکونه دي چې هیڅکله یوازې نه پرېښودل کیږي.” – ابن تیمیه (رحمه الله)</strong></p> 4 weeks ago
mt:deepl Suggestion added Dhikr & Dua Article Pashto	English <p>As your ḥajj comes to an end, conclude with the following:</p> <p>1.<strong> Ask Allah to accept your ḥajj</strong>. Wuhayb b. al-Ward (raḥimahullāh) recited:</p> <h5>وَاِذْ يَرْفَعُ اِبْرٰهِيْمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَاِسْمٰعِيْلُ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا ؕ اِنَّكَ اَنتَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ&rlm;</h5> <p>“And (remember) when Ibrāhīm raised the foundation of the House with Ismāʿīl, (supplicating), ‘Our Lord! Accept (this) from us. You are indeed the All-Hearing, All-Knowing’” (2:127)</p> <p>He then cried saying, “O <strong>Friend</strong> of The All-Merciful (Khalīl al-Raḥmān)! You were raising the foundations of the House of The All-Merciful, and you were scared that it would not be accepted from you!”</p> <p>2. <strong>Thank Allah</strong>. Thank Him for inviting you to His House and granting you the opportunity to complete this blessed journey. Countless people have longed to visit His House, dedicating their lives to preparing for the journey, yet Allah chose to call you. Don’t take this blessing for granted.</p> <p>3. <strong>Seek forgiveness</strong>. Like all other acts of worship, ask Allah (subḥānahū wa ta‘ālā) to forgive your shortcomings and sins. Ibn Rajab (raḥimahullāh) writes: “lstighfār (seeking forgiveness) is the seal of all righteous acts: ṣalāh, ḥajj, and the night prayer are concluded with it, and gatherings are concluded with it…”</p> <p>4. <strong>Hope and fear</strong>. Do not be deceived by your acts of worship. Have hope in Allah (subḥānahū wa ta‘ālā) that He will accept it from you, and at the same time feel scared that your acts of worship will not be accepted.</p> <p>The righteous predecessors would strive to perfect their deeds and then would <strong>worry</strong> about whether their deeds would be accepted. ʿAlī b. Abī Ṭālib (raḍiy Allāhu ʿanhu) said, “Be more concerned with Allah’s acceptance of a good deed than with doing the good deed itself. Have you not heard Allah say: ‘Allah only accepts from the people of taqwā’ (5:27)?”</p> <p>Similarly, Allah (subḥānahū wa taʿālā) says, “And those who give that which they give with their hearts full of fear…” (23:60).</p> <p>ʿĀ’ishah (raḍiy Allāhu ʿanhā) said, “I said, ‘O Messenger of Allah: Does ‘And those who give that which they give with their hearts full of fear… (23:60)’ refer to the person who commits adultery, steals and drinks alcohol?’ He ﷺ replied, ‘No, O daughter of Abū Bakr! Rather it is the one who fasts, gives charity, performs ṣalāh, <strong>whilst he fears that it will not be accepted from him</strong>’” (Ibn Mājah).</p> <p><strong>“l witnessed the predecessors exerting their utmost efforts in performing righteous deeds, but upon performing them, anxiety would befall them as to whether their deeds would be accepted or not.” -ʿAbd al-Azīz b. Abī Rawwād (raḥimahullāh)</strong></p> <p>May Allah, al-Karīm, through His endless mercy, generosity and blessings return you home safely, free from sin, ready to start a new life. And may He, through His infinite grace, welcome you into your true and everlasting home: Jannah, in the honoured company of the Prophets, the truthful, the martyrs, and the righteous. What a beautiful homecoming that will be bi’idhnillah.</p> Pashto 3222 characters edited <p>’‘‘’’’کله چې ستاسو حج پای ته ورسېږي، په لاندې ډول یې پای ته ورسوئ:</p> <p>۱.<strong> له الله څخه وغواړئ چې ستاسو حج ومانه</strong>. وهیب بن ورد (رحمه الله) دا دعا ویلې ده:</p> <h5>وَاِذْ يَرْفَعُ اِبْرٰهِيْمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَاِسْمٰعِيْلُ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا ؕ اِنَّكَ اَنتَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ&rlm;</h5> <p>“او (یاد کړئ) کله چې ابراهیم او اسماعیل د کعبې د بنسټونه لوړول، (دعا یې کوله): ‘"زموږ رب! دا له موږ څخه قبوله کړه." تاسو په رښتیا هم هر څه اورېدونکی، هر څه پوهېدونکی یاست’” (2:127)</p> <p>بیا یې په چیغې وویل، “ای <strong>د رحمان دوست</strong> ! تا د رحمان د کور بنسټونه لوړول، او وېرېدې چې دا به له تا څخه ونه منل شي!”</p> <p>۲. <strong>شکر ادا کړئ</strong>. د هغه شکر ادا کړئ چې تاسو یې خپل کور ته راوبللئ او دا مبارک سفر د بشپړولو فرصت یې درکړ. بې شمیره خلکو د هغه د کور لیدو ته ارمان درلود، خپل ژوند یې د سفر لپاره په چمتووالي کې وقف کړی و، خو الله تاسو غوره کړل چې راوبلئ. دا نعمت په سپکه مه ګڼئ.</p> <p>۳. <strong>استغفار وکړئ</strong>. د نورو ټولو عبادتونو په څیر، له الله (سبحانه و تعالی) څخه د خپلو نیمګړتیاوو او ګناهونو د بخښلو غوښتنه وکړئ. ابن رجب (رحمه الله) لیکي: “استغفار (د بښنې غوښتنه) د ټولو نېکو اعمالو مهر دی: لمونځ، حج، او د شپې نافله په دې پای ته رسیږي، او غونډې په دې پای ته رسیږي…”</p> <p> ۴. <strong>هیله او ویره</strong>. د خپلو عبادتونو په اړه غولې شئ مه. په الله (سبحانه و تعالی) هیله ولرئ چې هغه به یې له تاسو څخه قبول کړي، او په ورته وخت کې ویره هم ولرئ چې ستاسو عبادتونه به قبول نشي.</p> <p>صالحو مخکینیو به هڅه کوله چې خپل اعمال کامله کړي او بیا به <strong>اندیښنه</strong> درلوده چې ایا د دوی اعمال به قبول شي که نه. علي بن ابي طالب (رضي الله عنه) وويله، “د يوې نېکې کړنې له ترسره کولو څخه د هغې د قبوليت په اړه د خدای (’) په اړه ډېر اندېښمن اوسئ. آيا تاسو نه دي اورېدلي چې خدای فرمايي: ‘خدای يوازې د پرهيزګارانو (تقوا لرونکو) له خلکو څخه (5:27) قبولوي؟”</p> <p>په ورته ډول، الله (سبحانه وتعالى) فرمایي، “او هغه کسان چې خپله صدقه په داسې حال کې ورکوي چې زړونه یې له وېرې ډک وي…” (۲۳:۶۰).</p> <p>حضرت عائشه (رضي الله عنها) وفرمايل، “ما وويل، ‘اې د الله رسوله: ایا ‘او هغه کسان چې هغه څه ورکوي چې دوی یې د خپلو زړونو له ویرې سره ورکوي… (۲۳:۶۰)’ هغه کس ته اشاره کوي چې زنا کوي، غلا کوي او شراب څښي؟’ هغه ﷺ ځواب ورکړ، ‘نه، ای د ابوبکر لورې! بلکې دا هغه څوک دی چې روژه نیسي، صدقه ورکوي، ṣalāh ادا کوي، <strong>په داسې حال کې چې هغه ویره لري چې دا به ترې قبول نشي</strong>’” (ابن ماجہ).</p> <p><strong>“ ما لیدلي دي چې مخکینیو (صحابه) د نیکو اعمالو په ترسره کولو کې خپله پوره هڅه کوله، خو کله به یې چې دا اعمال ترسره کړل، نو اندېښنه به یې نیول چې ایا د دوی اعمال به ومنل شي او که نه.” -عبدالعزیز بن ابی رواد (رحمه الله)</strong></p> <p>د الله تعالی، کرم، د خپلې بې پایه رحمت، سخاوت او برکتونو په واسطه دې تاسو ته په خوندي توګه کور ته ستنېدو ته لاره هواره کړي، له ګناه څخه پاک، او د نوي ژوند پیل ته چمتو. او د خپل بې حده فضل په واسطه دې تاسو ته خپل ریښتیني او ابدي کور: جنت ته هرکلی ووايي، د انبیاء، صادقینو، شهیدانو او صالحینو په محترمې ملګرتیا کې. دا به څومره ښکلی کور ته راستنېدلی وي، ان شاء الله.</p> 4 weeks ago
mt:deepl Suggestion added Dhikr & Dua Article Pashto	English <h2><strong>The Place </strong>ʿArafah</h2> <p><strong>The time:</strong> The 10th year after Hijrah</p> <p><strong>The event:</strong> The Farewell Pilgrimage</p> <p>Let’s rewind the clock twenty-three years back. A lone man in a dark cave in the valley of Makkah descends, carrying light for the world!</p> <p>From that moment, this unlettered man would teach the educated, the philosophers, and the thinkers how to be <strong>truly human</strong>.</p> <p>From that moment, this orphan would teach the world’s men how to be <strong>righteous fathers</strong>. From that moment, the one who lost his mother as a child would teach the women of the world how to be <strong>virtuous mothers</strong>.</p> <p>From that moment, the one not renowned for battle would guide the world’s generals on <strong>war strategies and ethics</strong>.</p> <p>From that moment, this poor person who was a shepherd of the wealthy people of Quraysh, would teach the wealthy of the world <strong>the laws of zakah</strong>, encourage charity, distribute spoils of war, and give in abundance!</p> <p>But the road to the Farewell Pilgrimage was not paved with ease. It was<strong> twenty-three years of hardship</strong>.</p> <p>From the very beginning, Waraqah b. Nawfal told him, “Your people will expel you.” And Waraqah was right.</p> <p>The inhabitants of his beloved town oppressed him. His own people — the same people who he came to save from the Hell-fire — conspired to kill him. He left under the cover of darkness to Madinah, with only his companion beside him, and Allah as their third.</p> <p>He built a state like the wise do, fought like the brave, negotiated like the seasoned, formed alliances like the skilled. And he returned to Makkah, <strong>entering through its four gates in broad daylight</strong>.</p> <p>Now, here he stands on Mount ʿArafah, with approximately 140,000 companions awaiting his word: When he speaks, they listen. When he commands, they act. When he forbids, they abstain.</p> <p>Then comes that noble voice:</p> <p><strong>“Listen to me carefully, for I do not know if I will meet you again after this year in this place.”</strong></p> <p>He knows his time is near. The victory and conquest from Allah had arrived.</p> <p>And he intends this sermon to be a comprehensive one: it certainly is.</p> <p><strong>“O people, your blood and your honour are sacred to you, just as this day, this month, and this land are sacred. Have I conveyed the message? O Allah, bear witness!”</strong></p> <p><strong>Did he know</strong> we would one day shed each other’s blood, violate each other’s honour, and steal each other’s wealth?</p> <p><strong>Did he know</strong> Gaza would be slaughtered within arm’s reach, while our well-armed armies would merely watch, or worse, take part?</p> <p><strong>Did he know</strong> that Sudan would be slaughtered with our wealth and due to our greed; and that we would pay to kill our own brothers?</p> <p><strong>Did he know</strong> that channels like Al-Arabiya would lash us with sharp tongues, stabbing our brothers in the back, leaving us unsure whether Al-Arabiya (Banu al-Naḍīr) or Channel 12 (Banū Qaynuqāʿ) caused us more harm?</p> <p><strong>Did he know</strong> that scholars of this era would issue fatwas by remote control: permitting here, forbidding there; devouring reputations here, and turning a blind eye there?</p> <p>But he called; and we didn’t listen.</p> <p>He delivered; and we didn’t obey.</p> <p>He advised; and we didn’t follow.</p> <p>He reminded; and we didn’t remember.</p> <p>Truly, some people will be barred from his intercession, and Allah will inform him ﷺ: ‘You do not know what they innovated after you.”</p> <p>He ﷺ continues:</p> <p><strong>“All interest from the pre-Islamic era is abolished. You shall have your capital sum and you will neither oppress nor be oppressed. The first interest I abolish is that of my uncle, al-ʿAbbās b. ʿAbd al-Muṭṭalib. All blood vengeance from the pre-Islamic era is abolished, and the first I abolish is the blood of ʿĀmir b. Rabīʿah b. al-Ḥārith b. ʿAbd al-Muṭṭalib.”</strong></p> <p>How noble! The first interest to be voided was his uncle’s. The first blood revenge to be nullified was his cousin’s.</p> <p>He was the one who had previously remarked, “If Fāṭimah, daughter of Muḥammad, were to steal, I would cut off her hand.” And far be it from Fāṭimah to do such a thing!</p> <p>But he wanted to record in history that Islam was the first to declare: <strong>No one is above the law</strong>.</p> <p>Usury is forbidden, even if it’s Banu Hashim’s.</p> <p>Blood vengeance is forbidden, even if it’s Banu Hashim’s.</p> <p>The thief's hand will be cut off, even if she’s the Prophet’s daughter.</p> <p>He wanted to teach us that this religion does not tolerate favouritism.</p> <p>Truth is truth, even if spoken by the weakest among us.</p> <p>Falsehood is false, even if spoken by the relative of the leader.</p> <p>He ﷺ continues:</p> <p><strong>“O people, your women have rights over you, and you have rights over them. So treat women well, for they are like captives with you, unable to manage for themselves. You took them only as a trust from Allah, and made them lawful to yourselves by the word of Allah. So fear Allah in regard to women.”</strong></p> <p>Thus, he made women a <strong>responsibility</strong>, not a <strong>possession</strong>.</p> <p>If she was taken by the word of Allah and His trust, let her be a <strong>mother</strong>, not just a womb. A <strong>lifelong companion</strong>, not a servant. A <strong>beloved</strong>, not a mere object of desire.</p> <p>Then he ﷺ says:</p> <p><strong>“O people, your Lord is One, and your father is one. You are all from Adam, and Adam was from dust.”</strong></p> <p>This is the greatness of Islam: no lineage and no ancestry can raise one above another.</p> <p>Abu Lahab the Hashemite is in Hell, and Bilāl the Abyssinian is in Paradise.</p> <p>Abu Jahl the Qurashī is in Hell, and Salmān the Persian is in Paradise.</p> <p>Umayyah b. Khalaf the Arab is in Hell, and Ṣuhayb the Roman is in Paradise.</p> <p>If lineage could help a person, Abu Lahab would have been saved.</p> <p>If power could save, Nimrod would have been saved.</p> <p>If wealth could protect, Qārūn would have been spared.</p> <p><strong>But “the most noble of you in the sight of Allah is the most righteous among you.”</strong></p> <p><strong>- Quss b. Sāʿidah</strong></p> Pashto 6495 characters edited <h2><strong></strong></p> <p> — —</p> <p>’’’’ځای: </strong>عرفه</h2> <p><strong> وخت:</strong> د هجرت له لسم کال وروسته</p> <p><strong> پېښه:</strong> د الوداع زیارت</p> <p>راځئ چې’د وخت ساعتونه دویشت کاله شاته وګرځوو. یو یوازینی سړی د مکې په دره کې په یوه تیاره غار کې راښکته کیږي، چې د نړۍ لپاره رڼا له ځان سره لري!</p> <p>له هماغه شېبې، دې بې سواده سړي به زده کړېوالو، فیلسوفانو او مفکرینو ته دا ور زده کړل چې څنګه <strong>رښتیني انسان</strong> شي.</p> <p>له هماغه شېبې، دې یتیم به د نړۍ’نارینه وو ته دا ور زده کړل چې څنګه <strong>صادق پلرونه</strong> شي. له هماغه شېبې، هغه چا چې په ماشومتوب کې یې خپله مور له لاسه ورکړې وه، د نړۍ ښځو ته به دا ور زده کړل چې څنګه <strong>پارسې میندې</strong> شي.</p> <p>له هماغه شېبې، هغه څوک چې په جګړه کې شهرت نه درلود، د نړۍ’جنرالانو ته به د <strong>جګړې ستراتیژیو او اخلاقو په اړه لارښوونه وکړي</strong>.</p> <p>له هماغه شېبې، دې بېچاره سړي چې د قریش د شتمنو خلکو شپون و، د نړۍ شتمنو ته به د زکات قوانین ور زده کول، <strong>ښاري کارونو ته به یې هڅول، د جګړې غنیمتونه به یې وېشل، او په سخاوت به یې ورکول!</p> <p>خو د وداعي حج لاره په اسانۍ نه وه جوړه شوې. دا<strong> د سختۍ اوږدې درې شپېته کاله وې</strong>.</p> <p>له پیل څخه، ورقہ بن نوفل ورته ویلي وو، “ستا قوم به تا وشړي.” او ورقہ پرې سمه وه. د هغه د ګران ښار اوسېدونکو پرې ظلم وکړ. د هغه خپلو خلکو، هماغه خلکو چې هغه د دوزخ له اور څخه د ژغورلو لپاره راغلی و، د هغه د وژلو دسیسه جوړه کړه. هغه د شپې په تیارو کې مدینې ته روان شو، یوازې د خپل ملګري سره، او دریم یې الله و. هغه د هوښیارانو په څېر یو دولت جوړ کړ، د زړورو په څېر یې جګړه وکړه، د تجربه کارانو په څېر یې خبرې اترې وکړې، او د ماهرو په څېر یې اتحادونه جوړ کړل. او هغه مکې ته راستون شو، <strong>او په سپېده ورځ د هغې له څلورو دروازو څخه ننوت</strong>.</p> <p>اوس، دلته هغه د عرفات پر غره ولاړ دی، له شاوخوا ۱۴۰۰۰۰ ملګرو سره چې د هغه د خبرو په تمه دي: کله چې هغه خبرې کوي، هغوی یې اوري. کله چې هغه حکم کوي، هغوی عمل کوي. کله چې هغه منع کوي، هغوی ځانګړی ساتي.</p> <p>بیا هغه عالي غږ راځي:</p> <p><strong>“ زما خبرو ته په پام غوږ ونیسئ، ځکه زه نه پوهیږم چې آیا له دې کال وروسته به بیا په دې ځای کې له تاسو سره وګورم.”</strong></p> <p> هغه پوهیږي چې وخت یې نږدې دی. د خدای له لوري بریا او فتح راورسېدلې وه.</p> <p>او هغه اراده لري چې دا خطبه یوه هر اړخیزه وي: او دا یقیناً ده.</p> <p><strong>“ ای خلکو، ستاسو وینه او ستاسو عزت ستاسو لپاره مقدس دي، لکه څنګه چې دا ورځ، دا میاشت، او دا ځمکه مقدس دي. ایا ما پیغام ورساوه؟ ای خدایه، شاهد اوسه!”</strong></p> <p> <strong> ایا هغه پوهېده</strong> چې موږ به یوه ورځ د یو بل’وینه توي کړو، د یو بل’عزت به تر پښو لاندې کړو، او د یو بل’شتمني به غلا کړو؟</p> <p><strong> ایا هغه پوهېده</strong> چې غزه به د لاس’په رسېدنه کې وژل کېږي، په داسې حال کې چې زموږ ښه وسله وال پوځونه به یوازې ګوري، یا تر دې بدتره، پکې برخه واخلي؟</p> <p><strong> ایا هغه پوهېده</strong> چې سوډان به زموږ په شتمنۍ او زموږ د لالچ له امله وژل کېږي؛ او دا چې موږ به د خپلو ورونو د وژلو لپاره پیسې ورکړو؟</p> <p><strong> ایا هغه خبر و</strong> چې د العربیه په څېر چینلونو به په تېزو ژبو پر موږ بریدونه وکړي، زموږ ورونه به په شا ټوپونه وهي، او موږ به په دې شک کې پرېږدي چې آیا العربیه (بني النضير) موږ ته ډېر زیان رسولی که ۱۲ چینل (بني قينقاع)؟</p> <p><strong> ایا هغه پوهېده</strong> چې د دې دورې عالمان به د ریموټ کنټرول په واسطه فتوې صادروي: دلته به اجازه ورکوي، هلته به منع کوي؛ دلته به شهرتونه تباه کوي، او هلته به سترګې پټوي؟</p> <p>خو هغه رابللو؛ او موږ ورته غوږ ونه نیولو.</p> <p>هغه رسول؛ او موږ اطاعت ونه کړ.</p> <p>هغه مشوره راکړه؛ او موږ یې پیروي ونه کړه.</p> <p>هغه رایادونه وکړه؛ او موږ یې په یاد ونه ساتل.</p> <p>رښتیا، ځینې خلک به د هغه له شفاعت څخه منع شي، او الله به هغه ﷺ ته خبر ورکړي: ‘تاسو نه پوهیږئ چې هغوی ستاسو له وخت وروسته څه بدعتونه رامنځته کړل.”</p> <p>هغه ﷺ زیاتوي:</p> <p><strong>“ د جاهليت له دورې ټولې سودونه لغوه دي. تاسو به خپله اصلي پانګه واخلئ او نه به ظلم کوئ او نه به پر تاسو ظلم وشي. لومړی سود چې زه یې لغوه کوم، زما د تره، عباس بن عبدالمطلب، سود دی. د جاهليت له دورې څخه ټول د وینې غچونه لغوه شوي دي، او لومړی چې زه یې لغوه کوم، هغه د عامر بن ربیعه بن الحارث بن عبدالمطلب وینه ده.”</strong></p> <p> څومره عالي! لومړنۍ قضیه چې لغوه شوه د هغه د تره’s. وه. لومړنۍ د وینې غوښتنه چې لغوه شوه د هغه د تره زوی’s. وه.</p> <p>هغه څوک و چې پخوا يې ویلي وو، “که د محمد لور فاطمه غلا وکړي، زه به يې لاس پرې کړم.” او فاطمه له داسې کار څخه ډېره پاکه ده!</p> <p>خو هغه غوښتل په تاریخ کې ثبت کړي چې اسلام لومړی ځل اعلان وکړ: <strong>هیڅوک له قانون څخه پورته نه دی</strong>.</p> <p>سود حرام دی، حتی که دا’د بنو هاشم’وي.</p> <p>د وینې غچ حرام دی، حتی که دا’د بنو هاشم’وي.</p> <p>د غل'لاس به پرې شي، حتی که هغه’د پیغمبر’لور وي.</p> <p>هغه غوښتل موږ ته را زده کړي چې دا دین له جانبداریو څخه کار نه اخلي.</p> <p>حقیقت حقیقت دی، که زموږ تر ټولو کمزوري کس یې هم ووایي.</p> <p>درواغ درواغ دي، که د مشر خپلوان یې هم ووایي.</p> <p>هغه ﷺ زیاتوي:</p> <p><strong>“ ای خلکو، ستاسو ښځې پر تاسو حقونه لري، او تاسو پر هغوی حقونه لرئ. نو له ښځو سره ښه چلند وکړئ، ځکه هغوی ستاسو سره د بندیانو په څیر دي، او د ځان لپاره پریکړه نشي کولی. تاسو هغوی یوازې د خدای امانت په توګه نیولي دي، او د خدای په کلام یې پر ځان حلال کړي دي. نو د ښځو په اړه له الله څخه ووېرېږئ.”</strong></p> <p> په دې توګه، هغه ښځې د <strong>مسؤلیت</strong> وګرځولې، نه د <strong>ملکیت</strong>.</p> <p>که هغه د الله په کلام او د هغه په امانت نیول شوې وي، نو پرېږدئ چې یوه <strong>مور</strong> وي، نه یوازې یو رحم. یوه <strong>د ټول عمر ملګرې</strong> ، نه یوه خادمه. یوه <strong>ګرانه</strong> ، نه یوازې د غوښتنې یو شی.</p> <p>بیا هغه ﷺ وايي:</p> <p><strong>“ ای خلکو، ستاسو رب یو دی، او ستاسو پلار یو دی. تاسو ټول له آدم څخه یاست، او آدم له خاورې څخه و.”</strong></p> <p> دا د اسلام عظمت دی: هېڅ نسب او شجره نشي کولی یو څوک پر بل غوره کړي.</p> <p>هاشمي ابو لهب په دوزخ کې دی، او ابیسیایی بلال په جنت کې دی.</p> <p>قرشي ابو جهل په دوزخ کې دی، او فارسي سلمان په جنت کې دی.</p> <p>عربي امیه بن خلف په دوزخ کې دی، او رومي سهیب په جنت کې دی.</p> <p>که نسب د انسان د ژغورلو لامل وای، ابولهب به خلاص شوی وای.</p> <p>که قدرت د ژغورلو لامل وای، نمرود به خلاص شوی وای.</p> <p>که شتمني د ساتنې لامل وای، قارون به خلاص شوی وای.</p> <p><strong> خو “ستاسو څخه تر ټولو غوره په الله د نظر کې ستاسو څخه تر ټولو زيات پرهيزګار دی.”</strong></p> <p> <strong> - قس بن ساعده</strong></p> 4 weeks ago
mt:deepl Suggestion added Dhikr & Dua Article Pashto	English 9. The Day of ʿArafah Part 1 – In the Footsteps of the Prophet ﷺ Pashto 48 characters edited ۹. د عرفې ورځ لومړۍ برخه – د پیغمبر ﷺ په پښو پسې 4 weeks ago
mt:deepl Suggestion added Dhikr & Dua Article Pashto	English <p><em><strong>“The travellers for ḥajj are many, but the true pilgrims are few.” - ʿUmar b. al-Khaṭṭāb (raḍiy Allāhu ʿanhu)</strong></em></p> <p>Ḥajj is the ultimate journey of your heart to Allah. The goal of ḥajj is not merely to check off a list of rituals or accumulate a number of good deeds. Rather, it’s about <strong>transforming your soul through sincere connection with Allah</strong> and a <strong>unique opportunity to renew your īmān</strong>. It offers a rare chance to pause, reflect, and reconnect with the core of your dīn.</p> <h2>Presence of the Heart</h2> <p>Acts of worship in Islam consist of:</p> <ol> <li>An <strong>outer form</strong> — what the body does</li> <li>And an <strong>inner reality</strong> — what the heart feels</li> </ol> <p>The secret to a transformational ḥajj is the <strong>presence of your heart</strong>. Throughout ḥajj, whilst you are physically engaged in acts of worship (ṭawāf, saʿy, duʿāʾetc), fill your heart with <strong>humility, love, hope, and awe</strong>.</p> <h2>Understand the Wisdom and Secrets</h2> <p>In order to perform ḥajj with the presence of your heart, it is essential to understand the <strong>wisdom and secrets</strong> of the acts of ḥajj. You may sometimes perform your worship in a state of heedlessness: mechanical acts of routine without soul or intention. This can lead you to become bored of worship and see it as a chore, rather than recognising it as one of the greatest gifts you have been bestowed. As a result, <strong>you may miss out on the real objectives</strong> that were intended, and thus your heart and life not be transformed by them.</p> <p><strong>Don’t reduce your ḥajj to mere physical rituals!</strong></p> <h2>Focus on Quality over Quantity</h2> <p>In a world that measures success by numbers, Islam reminds us to focus on quality. Allah ﷻ says:</p> <h5>&rlm; &lrm;الَّذِىْ خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيَوٰةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا</h5> <p>“He is the One who created death and life in order to test which of you is <strong>best in deeds</strong>…” (67:2).</p> <p>Notice how the āyah mentions “best in deeds” and not “most in deeds”. The Prophet ﷺ said, “Indeed Allah loves that when one of you does something, he <strong>perfects it</strong>” (Ṭabarānī). Therefore, your focus should be <strong>on the quality of your ḥajj: </strong>your sincerity, your presence of heart, your humility and utter dependence on Him.</p> <p><strong>“Actions surpass each other in proportion to the īmān and ikhlāṣ (sincerity) of the hearts. There may be two men in the same row of prayer, yet the difference between their prayers is like the distance between the heavens and the earth.” - Ibn Taymiyyah (raḥimahullāh)</strong></p> <h2>Enjoy Your Hajj</h2> <p>When you understand the purpose behind each act and engage your heart in every moment, ḥajj no longer feels like a burden. Instead, it becomes a source of deep joy and contentment.</p> <p>During ḥajj, be mindful of <strong>why</strong> you are doing each act and for <strong>whom</strong>. You will then taste the sweetness of every step, every sacrifice, every stone thrown and every tear shed. Tasting the <strong>sweetness of īmān</strong> and acts of worship is a <strong>game changer</strong>. It allows you to live a life with Allah. The scholars of the heart used to refer to such a state as the <strong>‘worldly paradise’</strong>. Ibrāhīm b. Adham (raḥimahullāh) said, “If the kings and the princes knew what we experience of spiritual bliss and happiness, they would fight us for it with their swords.”</p> <p>Ḥajj, then, is not just a trip. It’s a turning point. A journey that has the power to <strong>reshape your life</strong>, bring you closer to your Lord, and leave your heart forever changed.</p> <p><strong>“The best of people are those who follow the path of the Prophet ﷺ and his closest Companions: moderation in physical acts of worship and striving hard in matters of the heart. For the journey to the hereafter is traversed by the heart, not the body.” - Ibn Rajab (raḥimahullāh)</strong></p> Pashto 4081 characters edited <p><em><strong>“</strong> </strong> <strong> </strong> </p> <p><strong>’ <strong></strong>  <strong></strong> <strong></strong>  <strong></strong> <strong></strong>حاجیان ډېر دي، خو رښتیني زایرین لږ دي.” - عمر بن الخطاب (رضی الله عنه)</strong></em></p> <p> حج ستاسو د زړه تر ټولو لوی سفر دی چې الله ته وي. د حج موخه یوازې د مناسکو د یوې لړۍ ترسره کول یا د ښو کارونو راټولول نه دي. بلکې، دا د’اړه ده چې ستاسو روح د الله سره د صادقانه اړیکې له لارې <strong>بدلون ومومي او ستاسو د ایمان د نوي کولو لپاره یوه بې سارې فرصت <strong>دی. دا د درېدو، فکر کولو، او ستاسو د دین له اصل سره د بیا نښلولو لپاره یو نادره فرصت وړاندې کوي.</p> <h2>د زړه شتون</h2> <p>په اسلام کې عبادتونه په لاندې ډول دي:</p> <ol> <li>یو <strong>بهرنی شکل</strong> — هغه څه چې بدن یې کوي</li> <li>او یو <strong>داخلي حقیقت</strong> — هغه څه چې زړه یې احساسوي</li> </ol> <p>د یو بدلون راوستونکي حج راز ستاسو د زړه <strong>شتون دی.</strong> د حج په اوږدو کې، په داسې حال کې چې تاسو په فزیکي توګه د عبادت په اعمالو (طواف، سعی، دعا او داسې نور) بوخت یاست، خپل زړه د <strong>عاجزۍ، مینې، امید او هیبت</strong> څخه ډک کړئ.</p> <h2>حکمت او رازونه درک کړئ</h2> <p>د دې لپاره چې حج د خپل زړه په حضور سره ترسره کړئ، اړینه ده چې د حج د اعمالو <strong>حکمت او رازونه</strong> درک کړئ. کله کله ممکن تاسو خپل عبادت په بې خبرۍ حالت کې ترسره کړئ: د معمول میکانیکي کړنې پرته له روح او نیت څخه. دا کار کولی شي تاسو د عبادت څخه ستړي کړي او دا د یوې سختې دندې په توګه وګڼئ، د دې پرځای چې دا د ستاسو لپاره د ورکړل شویو ترټولو لویو نعمتونو څخه یو وپېژنئ. په پایله کې، تاسو ممکن د عبادت اصلي موخې له لاسه ورکړئ او ستاسو زړه او ژوند د هغې له برکته څخه بې برخې پاتې شي. خپل حج یوازې په فزیکي مراسمو پورې محدود مه کوئ!</strong></p> <h2>پر کیفیت د کمیت پر ځای تمرکز وکړئ</h2> <p>په داسې نړۍ کې چې بریا په شمېرو اندازه کوي، اسلام موږ ته رایادوي چې پر کیفیت تمرکز وکړو. الله تعالی فرمایي:</p> <h5>&rlm; &lrm; الَّذِىْ خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيَوٰةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا</h5> <p>“ هغه ذات دی چې مرګ او ژوند یې پیدا کړي دي ترڅو ازمایي چې ستاسو له ټولو څخه څوک <strong>په عملونو کې غوره دی</strong>…” (۶۷:۲).</p> <p>پام وکړئ چې څنګه په آیت کې “په عملونو کې غوره” یاد شوي، نه “په عملونو کې ډېر”. پيغمبر ﷺ وفرمايل، “"بېشکه الله تعالی دا خوښوي چې کله ستاسو څخه يو څوک کوم کار کوي، نو هغه يې <strong>کامله کړي</strong>” " (طبراني). له همدې امله، ستاسو پام بايد <strong>ستاسو د حج پر کیفیت وي: </strong>ستاسو اخلاص، ستاسو د زړه حضور، ستاسو عاجزۍ او پر هغه باندې بشپړ توکل.</p> <p><strong>“ عملونه د زړونو د ايمان او اخلاص (ريايت) په تناسب يو پر بل غوره وي. کېدای شي دوه کسان د لمونځ په یوه قطار کې وي، خو د هغوی د لمونځ ترمنځ توپیر د اسمان او ځمکې د واټن په څېر وي.” - ابن تیمیه (رحمه الله)</strong></p> <h2>له خپل حج څخه خوند واخلئ</h2> <p>کله چې تاسو د هر عمل تر شا موخه درک کړئ او خپل زړه په هره شېبه کې بوخت کړئ، حج نور بوج نه ښکاري. بلکې، دا د ژور خوښۍ او قناعت سرچینه ګرځي.</p> <p>د حج پر مهال، د هر عمل د ترسره کولو د لاملو او د هر عمل د ترسره کولو د څوکۍ په اړه خبر اوسئ. بیا به تاسو د هر ګام، هر قربانۍ، هر غورځول شوي کښتۍ او هرې تویدلې اوښکې خوږوالی احساس کړئ. د ایمان او عبادتونو د خوږوالي احساس کول د ژوند لوری بدلوي. دا تاسو ته اجازه درکوي چې له الله سره یو ګډ ژوند ولرئ. د زړه عالمانو به د داسې حالت ته د <strong>‘ فاني جنت’</strong> ویل. ابراهیم بن ادهم (رحمه الله) وویل، “که پاچاهان او شهزادګان پوهېدل چې موږ څه روحاني خوښي او سعادته تجربه کوو، نو دوی به یې د خپلو تورو په واسطه له موږ سره جګړه وکړي.”</p> <p>نو، حج یوازې یوه سفر نه دی. دا’یو د بدلون ټکی دی. یو سفر چې دا ځواک لري چې ستاسو ژوند له بنسټه بدل کړي، تاسو خپل رب ته نږدې کړي، او ستاسو زړه د تل لپاره بدل کړي.</p> <p><strong>“ غوره خلک هغه دي چې د پیغمبر ﷺ او د هغه د نږدې اصحابو لاره تعقیبوي: په بدني عبادتونو کې اعتدال او په زړه پورې چارو کې سخته هڅه. ځکه چې د آخرت سفر د زړه له لارې ترسره کیږي، نه د بدن له لارې.” - ابن رجب (رحمه الله)</strong></p> 4 weeks ago
mt:deepl Suggestion added Dhikr & Dua Article Pashto	English <p>The Qur’ān is Allah’s greatest gift to humanity—an eternal book of <strong>guidance</strong> and a complete <strong>way of life</strong>. It is a cure for every disease, whether spiritual or physical, and a light that illuminates the path of truth amidst the darkness of falsehood. It highlights the journey toward becoming true servants of Allah. It is a book of <strong>blessings</strong> and eternal wisdom, a warner and a bearer of glad tidings.</p> <h2>The Qur’an: The Blueprint for Life and Beyond</h2> <p>The Qur’ān is the manual which Allah sent down to guide us to Him. Allah tells us in His own words <strong>who He is</strong>—in the most profound manner possible. The Qur’ān unveils the secrets of human existence and the universe. It reveals <strong>who we are</strong>, where we came from, our purpose, and our ultimate destination, reminding us of the One who brought us into being and to Whom we will return.</p> <p>The Qur’ān narrates the <strong>stories of the Prophets</strong>—their worship, servitude to Allah, their daʿwah efforts, the challenges they faced from their people, and their steadfastness. These accounts strengthen our īmān, instil courage to endure hardships, and motivate us to spread the word of Allah with sacrifice and dedication.</p> <p>The Qur’ān highlights our <strong>ultimate destination</strong>. It vividly describes the moment of death, the terrors of the Day of Judgement, the horrors of Jahannam and the eternal bliss of Jannah. Every other page in the Qur’ān reminds us of our ultimate end. Reflecting on these verses strengthens our <strong>īmān in the hereafter</strong> and helps us stay focused, undistracted by the illusions of this world.</p> <h2>The Qur’an Is the Ultimate Guide</h2> <p>The primary goal of reciting the Qur’ān is to <strong>seek guidance</strong> and live by its teachings. Our recitation should <strong>strengthen our īmān</strong> and deepen our love and awe of Allah. He (ʿazza wa jall) says, “...And when His āyāt are recited to them, <strong>it increases them in īmān</strong>” (8:2).</p> <p>To achieve this, we must recite the Qur’ān with <strong>tadabbur </strong>(deep reflection), engaging our hearts, minds, and tongues together. We should approach it as a personal message from Allah, a <strong>mirror to our shortcomings and a diagnosis of our weaknesses</strong>. The Qur’ān is our roadmap to success, and we must recognise our need for its guidance, turning to it with sincerity and humility.</p> <p>True guidance is a transformation of the heart. Allah (subḥānahū wa taʿālā) describes the Qur’ān as “...the most beautiful of all teachings… which causes the skins of those in awe of their Lord to shiver. Then their skins and their hearts soften at the mention of Allah. <strong>That is the guidance of Allah</strong>…” (39:23). Thus, <strong>true guidance is not merely about acquiring knowledge</strong>; it is an internal transformation that begins with humility and leads to a softened, devoted heart. For this to occur, reciting the Qur’ān with reflection (tadabbur) and a sincere, attentive heart is essential.</p> <h2>The Qur’an Transformed the Sahabah (radiy Allāhu ʿanhumā)</h2> <p>The Qur’ān transformed the impoverished Arab Bedouins, elevating them from poverty and lawlessness to global power and influence. Once mere camel drivers, they became rulers of vast empires, surpassing the might of the Persian and Roman emperors. This extraordinary change was made possible by the guidance of the Qur’ān. T<strong>he Qur’ān has the power to bring about such profound transformation even today.</strong></p> <p>The Qur’ān was the manual through which the Prophet ﷺ nurtured the best generation—one defined by unwavering imān, a deep love for Allah and His Messenger ﷺ and the pursuit of iḥsān. The Qur’ān transformed their hearts, minds, characters and their entire lives. This did not happen overnight. In fact, the Qur’ān was revealed over a period of 23 years to allow the companions to understand, internalise and shape their character according to it. Abū ʿAbd al-Raḥmān al-Sulamī said, “Those who used to teach us the Qur’ān—such as ʿUthmān b. ʿAffān and ʿAbdullah b. Masʿūd (radiy Allāhu ʿanhumā) etc—told us that when they learned ten verses from the Prophet ﷺ, they would not move on from them until they had learned the knowledge and actions contained within them.” They said: <strong>“So we learned the Qur’ān, knowledge, and action all together.”</strong></p> <p>The number of companions who memorised the Qur’ān was not high in number, yet they all ‘lived’ and breathed the Qur’ān. Their primary concern was to put into practice what they had learned. ʿAbdullāh b. Masʿūd (raḍiy Allāhu ʿanhu) said, “Memorising the words of the Qur’ān is difficult for us, but <strong>acting upon it is easy for us</strong>. As for those who come after us, <strong>memorising the Qur’ān will be easy for them, but acting upon it will be difficult for them.”</strong></p> <h2>The Eternal Truth</h2> <p>In an age where ideas and information are increasingly controlled by AI and a handful of media conglomerates, false news and narratives spread rapidly, fueling confusion and chaos. The Qur’ān, known as <strong>al-Furqān</strong>—the Criterion—offers the ultimate standard for distinguishing truth from falsehood. As deception intensifies, returning to the Qur’ān is more crucial than ever.</p> <p>The Qur’ān is the absolute truth. It is a divine miracle, the source of our honour and strength. It transforms those who dedicate themselves to it, refining them into God-centred (rabbāniyūn) servants. Its power lies in its deep meanings— awakening hearts, clarifying minds, and nurturing the soul, offering <strong>a clear Qur’ānic worldview</strong>.</p> <p>The Qur’ān is constant, perfect, and timeless. It is our <strong>refuge in times of turmoil</strong>. Developing a Qur’ānic perspective allows us to view the world through the lens of revelation, offering clarity and solutions to life’s challenges.</p> <p>The Qur’ān traces the eternal struggle between t<strong>ruth and falsehood,</strong> beginning with the conflict between Ādam (ʿalayhis-salām) and Shayṭān, continuing through the Prophets’ struggles with their nations, up until the era of our beloved Prophet ﷺ. The Prophet ﷺ and his companions (radiy Allāhu ʿanhum) faced great opposition in spreading the truth, and throughout this struggle, the Qur’ān was continuously revealed to guide, support, and impart essential lessons. The Qur’ān repeatedly warns of the <strong>enemies’ plots and the treachery of the hypocrites.</strong> As this battle continues until the end of time, the Qur’ān remains our guide, equipping us to face similar trials and assuring us that while falsehood may sometimes seem dominant, <strong>ultimate victory belongs to the righteous.</strong></p> <p>The Qur’ān unveils Shayṭān’s tactics and highlights the various trials we face in life. The more we immerse ourselves in its teachings, the better equipped we are to face life’s challenges and in battling evil and temptation.</p> <p>The Qur’ān is one of the greatest means of attaining <strong>yaqīn</strong> (conviction) and <strong>steadfastness</strong>. Allah (subḥānahū wa taʿālā) says, “Say, ‘The Holy Spirit (Jibrīl) has brought it down from your Lord with the truth <strong>to strengthen</strong> the believers, and as a guide and good news for those who submit to Allah’” (16:102).</p> <h2>The Qur’an Brings Life & Light to the Heart</h2> <p>The Qur’ān <strong>gives life to the heart</strong>, revives the soul and prepares it for the journey to Allah. The Qur’ān is the most <strong>effective treatment for a sick heart.</strong> Its light pierces through darkness, eliminating doubts and desires. Any path to tazkiyah (self-purification) that neglects the Qur’ān will fall short, for it is the divine remedy sent to purify and illuminate hearts. Allah (ʿazza wa jall) describes it as “...a <strong>cure for what is in the hearts</strong>, a guide, and a mercy for the believers” (10:57).</p> <p>Regular engagement with the Qur’ān strengthens īmān. As īmān deepens, the heart overcomes worldly desires and frees itself from lower temptations. This is when the heart truly awakens and comes to life.</p> <p>In a beautiful duʿā’, the Prophet ﷺ teaches us to ask Allah (ʿazza wa jall) to make the Qur’ān the <strong>source of life and light for our hearts:</strong></p> <div> <p><strong> <span style="color:#4d4d4d">أَنْ تَجْعَلَ الْقُرْآنَ رَبِيْعَ قَلْبِيْ ، وَنُوْرَ صَدْرِيْ ، وَجَلَاءَ حُزْنِيْ ، وَذَهَابَ هَمِّيْ...</span></strong></p> <p>“<strong>...Make the Qur’ān the spring of my heart, the light of my chest</strong>, the banisher of my grief and the reliever of my anxiety” (Aḥmad).</p> </div> <p>‘Rabīʿ’ refers to the rain that brings life to the earth in spring. In this duʿā’, we ask Allah (ʿazza wa jall) to revive our hearts with the Qur’ān, just as the rain revives the earth in spring by bringing life and growth. We also ask Him to make the Qur’ān a source of radiance and light, providing clarity amidst the darkness of falsehood and illuminating the path to righteousness.</p> <p><em>“I have not seen anything that nourishes the mind and soul, protects the body, and guarantees success more than constantly engaging with the Book of Allah.” - Ibn Taymiyyah (raḥimahullāh)</em></p> Pashto 10382 characters edited <p>’’— <strong></strong>  <strong></strong> <strong></strong> ’’ <strong></strong>—’ <strong></strong></p> <p>’ <strong></strong>—’’ <strong>’’’<strong>’’’’’—— ” <strong>“’’’—’’’’<strong>’’’ <strong>’’’’’</p> <p>’’ <strong></strong></p>’</strong>قرآن کریم د الله تر ټولو لویه ډالۍ انسانیت ته ده. دا د ځمکې او له هغې ورهاخوا د ژوند لپاره یو جامع پلان دی. دا د هرې ناروغۍ، که روحاني وي او که جسماني، درملنه ده، او یوه رڼا ده چې د درواغو په تیاره کې د حقیقت لاره روښانه کوي. دا د الله د رښتینو بندګانو جوړیدو په لور د سفر په ګوته کوي. دا د الهي برکتونو او ابدي حکمت کتاب دی، یو خبردار کوونکی او د خوشالۍ زیری ورکوونکی دی.</p> <h2>د ځمکې او له هغې ورهاخوا لپاره نقشه: ځانګړی کتاب د ځانګړو نعمتونو، ځانګړو دعاګانو، ځانګړو برکتونو او تلپاتې حکمت کتاب دی، چې خبردار کوونکی او د خوشالۍ زیری راوړونکی دی. د ځمکې څخه تر اسمانونو پورې: د ژوند او له هغې ورهاخوا لپاره نقشه.</h2> <p> د ځمکې څخه تر اسمانونو پورې: د ژوند او له هغې ورهاخوا لپاره نقشه. ځانګړی کتاب د ځانګړو نعمتونو، ځانګړو دعاګانو، ځانګړو برکتونو او تلپاتې حکمت کتاب دی، چې خبردار کوونکی او د خوشالۍ زیری راوړونکی دی. د ځمکې څخه تر اسمانونو پورې: د ژوند او له هغې ورهاخوا لپاره نقشه. ځانګړی کتاب د ځانګړو نعمتونو، ځانګړو دعاګانو، ځانګړو برکتونو او تلپاتې حکمت کتاب دی، چې خبردار کوونکی او د خوشالۍ زیری راوړونکی دی. د ځمکې څخه تر اسمانونو پورې: د ژوند او له هغې ورهاخوا لپاره نقشه. ځانګړی کتاب د ځانګړو نعمتونو، ځانګړو دعاګانو، ځانګړو برکتونو او تلپاتې حکمت کتاب دی، چې خبردار کوونکی او د خوشالۍ زیری راوړونکی دی. د ځمکې څخه تر اسمانونو پورې: د ژوند او له هغې ورهاخوا لپاره نقشه. ځانګړی کتاب د ځانګړو نعمتونو، ځانګړو دعاګانو، ځانګړو برکتونو او تلپاتې حکمت کتاب دی، چې خبردار کوونکی او د خوشالۍ زیری راوړونکی دی. د ځمکې څخه تر اسمانونو پورې: د ژوند او له هغې ورهاخوا لپاره قرآن کریم د انبیاو د ژوند کیسې بیانوي، د هغوی عبادت، د الله په لاره کې خدمت، د تبلیغ هڅې، د خپلو قومونو له خوا ورته مخامخ شوي ننګونې، او د هغوی استقامت. دا کیسې زموږ ایمان پیاوړی کوي، د سختیو د زغم لپاره زړورتیا راکوي، او موږ هڅوي چې د الله کلام په قربانۍ او ژمنتیا سره خپور کړو.</p> <p>قرآن کریم’ان زموږ د <strong>وروستۍ منزل</strong> په ګوته کوي. دا د مرګ شېبه، د قیامت د ورځې وحشتونه، د جہنم ناوړه حالتونه او د جنت د تلپاتې خوښۍ په اړه په روښانه توګه بیانوي. په قرآن کریم’ان کې هره بله پاڼه موږ ته زموږ وروستۍ پایله رایادوي. د دې آیتونو په اړه فکر کول زموږ <strong>په آخرت کې ایمان</strong> پیاوړی کوي او له موږ سره مرسته کوي چې د دې نړۍ په فریبونو کې له پامه ونه غورځیږو او خپل پام متمرکز وساتو.</p> <h2>قرآن کریم تر ټولو غوره لارښود دی</h2> <p>د قرآن کریم د لوستلو لومړنی هدف دا دی چې <strong>د لارښوونې</strong> په لټه کې شو او د هغه د تعلیماتو سره ژوند وکړو. زموږ تلاوت باید <strong>زموږ ایمان</strong> پیاوړی کړي او د الله په وړاندې زموږ مینه او ویره ژوره کړي. هغه (عزت او جلال والا) فرمایي، “...او کله چې د هغه آیتونه پرې ولولل شي، <strong>دا د هغوی ایمان</strong>” زیاتوي (۸:۲).</p> <p>د دې هدف د ترلاسه کولو لپاره، موږ باید قرآن کریم’په ژوره تدبر </strong>(ژور فکر) سره ولولو، او خپل زړونه، ذهنونه او ژبې په ګډه ورسره بوخت کړو. موږ باید دا د الله له لوري یو شخصي پیغام، زموږ د نیمګړتیاوو لپاره یوه <strong>هنداره او زموږ د کمزوریو د تشخیص لپاره یوه وسیله</strong> وګڼو. قرآن کریم’زموږ د بریا لپاره لارښود دی، او موږ باید د هغې د لارښوونو اړتیا وپیژنو او په اخلاص او عاجزۍ سره ورته مخ شو.</p> <p>حقیقي لارښوونه د زړه یو بدلون دی. الله (سبحانه و تعالی) قرآن کریم’د “ په توګه یادوي ... د ټولو زده کړو تر ټولو ښکلی… ، چې د خپل رب له وېرې د هغو کسانو پوستکی رپوي. بیا د هغه یادونه په اورېدو سره د هغوی پوستکي او زړونه نرمېږي. <strong>دا د الله لارښوونه ده</strong>…” (39:23). په دې توګه، <strong>رښتینې لارښوونه یوازې د علم ترلاسه کولو</strong> په اړه نه ده؛ دا یوه داخلي بدلون دی چې له عاجزۍ څخه پیل کیږي او پایله یې یو نرم او وقف شوی زړه دی. د دې لپاره چې دا رامنځته شي، د قرآن’ān تلاوت کول د فکر (تدبر) او یو صادق او پاملرنې لرونکي زړه سره اړین دي.</p> <h2>قرآن کریم صحابه (رضی الله عنه) بدل کړل</h2> <p>قرآن کریم بې وزله عرب بدویان بدل کړل، او له بې وزلۍ او بې قانونۍ څخه یې نړیوال ځواک او نفوذ ته ورسول. هغوی چې یو وخت یوازې د اوښانو ځنځیر کشان وو، د پراخو امپراتوریو واکمنان شول، او د پارس او روم د امپراتورانو له ځواک څخه یې مخکې شول. دا بې ساري بدلون د قرآن کریم د لارښوونې له برکته ممکن شو. د ځمکې پر مخ د قرآن کریم د ځواک له امله، قرآن کریم نن هم د داسې ژور بدلون راوستلو ځواک لري.</strong></p> <p>د قرآن کریم هغه لارښود و چې له لارې یې پیغمبر ﷺ تر ټولو غوره نسل روزلی و—، یو نسل چې په نه ماتېدونکې ایمان، د الله او د هغه د پیغمبر ﷺ سره په ژوره مینه او د احسان په لټه کې و. قرآن کریم د هغوی زړونه، ذهنونه، شخصیتونه او ټول ژوند بدل کړ. دا په یوه شپه کې نه و پیښ شوی. په حقیقت کې، قرآن کریم د ۲۳ کلونو په موده کې نازل شو ترڅو صحابه ورته پوه شي، په خپل ذات کې یې جذب کړي او خپل شخصیت د هغې له مخې جوړ کړي. ابو عبد الرحمن السلمي وویل، “هغو کسانو چې موږ ته یې د قرأن کریم تفسیر او علم را زده کاوه، لکه عثمان بن عفان او عبدالله بن مسعود (رضی الله عنهما) او نورو، موږ ته ویلي دي چې کله به یې له پیغمبر صلی الله علیه وسلم څخه لس آیتونه زده کړل، تر هغه به یې پرېښودل نه وو تر څو چې به یې د هغو آیتونو علم او عمل په بشپړه توګه زده نه کړي. هغوی ویل: نو موږ د قرآن کریم’، علم او عمل ټول یوځای زده کړل.”</strong></p> <p> د هغو صحابه رضوان الله علیهم د شمېر ډېر زیات نه و چې قرآن کریم یې’حفظ کړی و، خو دوی ټولو ‘د’ په څېر ژوند کاوه او د قرآن کریم’په ساه یې تنفس کاوه. د دوی لومړنۍ اندېښنه دا وه چې هغه څه چې زده کړي وو، په عمل کې یې پلي کړي. عبدالله بن مسعود (رضی الله عنه) وویل، “د قرآن کریم د کلمو حفظول زموږ لپاره سخت دي، خو <strong>پر هغه عمل کول زموږ لپاره اسانه دي</strong>. او د هغو کسانو په اړه چې زموږ له وروسته راځي، <strong>د قرآن کریم حفظول به د هغوی لپاره اسانه وي، خو پر هغه عمل کول به د هغوی لپاره سخت وي.”</strong></p> <h2> دایمي حقیقت</h2> <p>په داسې زمانه کې چې نظریات او معلومات په زیاتیدونکي توګه د مصنوعي ځیرکتیا (AI) او یو څو رسنیزو ډلو لخوا کنټرول کیږي، ناسم خبرونه او کیسې په چټکۍ سره خپریږي، چې ګډوډي او هرج و مرج ته لمن وهي. قرآن کریم، چې د <strong>الکتاب</strong>—او الفرقان په نومونو هم یادیږي، د حقیقت او درواغو ترمنځ د توپیر لپاره ترټولو لوړ معیار وړاندې کوي. لکه څنګه چې درواغجنوالی زیاتیږي، قرآن کریم ته راستنیدل تر بل هر وخت ډیر اړین دي.</p> <p>قرآن کریم مطلق حقیقت دی. دا یو الهي معجزه ده، زموږ د عزت او ځواک سرچینه. دا هغه کسان بدلوي چې ځانونه ورته وقف کوي، او هغوی د خدای په مرکز کې (رباني) بندګان جوړوي. د دې ځواک په ژورو معانیو کې دی— چې زړونه راویښوي، ذهنونه روښانه کوي، او روح ته روزنه ورکوي، او <strong>ته یو روښانه قرآني نړیوال لیدلوری</strong> وړاندې کوي.</p> <p>قرآن کریم ثابت، کامل او له وخته پورته دی. دا د ګډوډۍ په وختونو کې زموږ <strong>پناه</strong> ده. د قرا’نېت د لیدلوري رامنځته کول موږ ته دا وړتیا راکوي چې نړۍ ته د وحی له نظره وګورو، او د ژوند’نېو ننګونو ته روڼتیا او حل لارې وړاندې کړو.</p> <p>قرا’ن د رښتیا او درواغو ترمنځ د تلپاتې مبارزې نښه کوي،</strong> چې د آدم (علیه السلام) او شیطان ترمنځ له شخړې څخه پیل کیږي، د پیغمبرانو’ له خپلو قومونو سره مبارزو له لارې دوام مومي، او زموږ د ګران پیغمبر ﷺ تر زمانې پورې غځیږي. پيغمبر ﷺ او د هغه اصحابو (رضي الله عنهم) د حقيقت په خپرولو کې له سخت مخالفت سره مخ شول، او د دې مبارزې په اوږدو کې، قرآن مجيد په پرله پسې ډول د لارښوونې، ملاتړ او د مهمو درسونو د ورزياتولو لپاره نازلېده. قرآن مجيد په پرله پسې ډول د <strong>د دښمنانو له’ د دسیسو او د منافقينو له خيانت څخه خبرداری ورکوي.</strong> څنګه چې دا جګړه د زمانې تر پایه دوام کوي، د ځمکې کتاب (مصحف) زموږ لارښود پاتې کیږي، موږ ته ورته ازموینو سره د مقابلې لپاره تجهیزات راکوي او موږ ته ډاډ راکوي چې که څه هم ناسموالی ځینې وختونه غالب ښکاري، خو د ښو خلکو وروستۍ بریا د صادقانو ده.</strong></p> <p>د ځمکې کتاب (مصحف) د شیطان د تګلارو پرده پورته کوي او هغه بېلابېلې ازموینې په ګوته کوي چې موږ ورسره په ژوند کې مخامخ یو. هر څومره چې موږ د هغې په تعلیماتو کې ډوب شو، هغومره به د ژوند له ننګونو او د شر او وسوسې سره په مبارزه کې د مقابلې لپاره ښه چمتو یو.</p> <p>د قُر’ان د <strong>یقین</strong> (باور) او د <strong>ثبات</strong> ترلاسه کولو یوه له سترو وسیلو څخه ده. الله (سبحانه و تعالی) فرمایي، “ووایه، ‘روح القدس (جبرئیل) دا ستاسو د رب له خوا په حقیقت سره راکړی دی <strong>ترڅو</strong> مؤمنین پیاوړي کړي، او د هغو کسانو لپاره د لارښود او خوشخبري په توګه چې ځانونه’” تسلیموي (۱۶:۱۰۲).</p> <h2>قرآن’ان ژوند راوړي & زړه ته رڼا</h2> <p>. قرآن’ان <strong>زړه ته ژوند</strong> ورکوي، روح ته بیا ژوند وربښي او د الله لور ته یې د سفر لپاره چمتو کوي. قرآن’ان د ناروغ زړه لپاره تر ټولو <strong>اغېزمن درمل دی.</strong> د هغه رڼا په تیارو کې سوری کوي، شکونه او هیلې له منځه وړي. هر هغه لاره چې تزکیه (د ځان پاکولو) ته د قرآن کریم له پامه غورځوي، نیمګړې به وي، ځکه چې دا د زړونو د پاکولو او روښانه کولو لپاره الهي درمل دی. الله (عزوجل) دا د ډاډ ډېر ښه درمل ( “...a <strong>cure for what is in the hearts</strong>) او د مومنانو لپاره لارښود او رحمت (a guide, and a mercy for the believers” (10:57)) بولي.</p> <p>د قرآن کریم سره دوامداره مشغوليت ايمان پياوړی کوي. کله چې ايمان ژور شي، زړه پر نړۍويو هوساينو برلاسی کیږي او ځان له ټيټو وسوسو څخه ازادوي. دا هغه وخت دی چې زړه په رښتيا راویښیږي او ژوندي کیږي. په يوه ښکلي دعا کې، پيغمبر ﷺ موږ ته را زده کوي چې له الله (عزوجل) څخه وغواړو چې قرآن کريم زموږ د زړونو لپاره د ژوند او رڼا سرچينه وګرځوي: <div> <p><strong>  <span style="color:#4d4d4d"> أَنْ تَجْعَلَ الْقُرْآنَ رَبِيْعَ قَلْبِيْ ، وَنُوْرَ صَدْرِيْ ، وَجَلَاءَ حُزْنِيْ ، وَذَهَابَ هَمِّيْ...</span></strong></p> <p> “<strong> ...قرآن کریم زما د زړه پسرلی، زما د سینې رڼا، زما د غم له منځه وړونکی او زما د اندېښنې لرې کوونکی کړئ” (احمد).</p> </div> <p>‘ربيع’ د هغې بارانې ته ويل کېږي چې په پسرلي کې ځمکې ته ژوند وربښي. په دې دعا کې’ ، موږ له الله (عزوجل) څخه غواړو چې زموږ زړونه د قرآن’په واسطه ژوندي کړي، لکه څنګه چې باران په پسرلي کې د ژوند او ودې په راوستلو سره ځمکه ژوندۍ کوي. موږ له هغه څخه دا هم غواړو چې قرآن’د روښانۍ او نور سرچينه وګرځوي، د ناسمۍ په تيارو کې روڼتيا راولي او د نيکۍ لاره روښانه کړي.</p> <p><em>“ ما داسې بل څه نه دي لیدلي چې د الله کتاب سره له دوامداره مشغولیت څخه ډېر ذهن او روح ته تغذیه ورکړي، بدن وساتي، او د بریا ضمانت ورکړي.” - ابن تیمیه (رحمه الله)</em></p> 4 weeks ago
mt:deepl Suggestion added Dhikr & Dua Article Pashto	English <p>Today, man thinks he has no need of Allah. Technological advancements and material abundance make many believe that their accomplishments are due to their own efforts. Failing to recognise the Source of all blessings leads to ingratitude and arrogance. It is this arrogance which leads to rejecting Allah, which can be seen in the rise of atheism and secularism in the world. Instead of calling to the worship of the One True God, society glorifies and calls to the worship of the ‘self.’ Individual liberty and the pursuit of pleasure have become the new religion.</p> <p>Man’s arrogance makes him think that he is strong, independent and can do as he freely wishes. It leads him to trampling over the rights of Allah’s creation and causing chaos on the earth. Allah (ʿazza wa jall) says, “But man crosses the limits, <strong>because he deems himself to be free of need</strong>” (96:6-7). </p> <p>We often forget that as humans, we are <strong>intrinsically weak</strong>. We were created from dirt. We started off from a drop of dirty “worthless fluid” (77:20) which is not even pleasant to smell. With such humble origins, we should never feel proud or act arrogantly. We cannot even be certain of what will happen tomorrow. No matter how rich and powerful we may become in this world, a day will come – very soon – in which our bodies will start giving in on us; our mental faculties will begin to deteriorate; and soon we will be dead. </p> <p>Without Allah, we are nothing. We need Him for everything. We need Him to feed us. We need Him to grant us health, money, spouses, children, family and friends. And most importantly, we need Him to guide us, to love us, and to protect us.</p> <h2>ʿUbudiyyah: The Purpose of Life</h2> <p>Allah (subḥānahū wa taʿālā) did not leave us to wander aimlessly in this life, or live a life full of angst and confusion, never finding peace and contentment. He (subḥānahū wa taʿālā) told us exactly why He created us and what our purpose in life is. He (subḥānahū wa taʿālā) says, “<strong>I did not create jinn and men except so that they worship Me</strong>” (51:56). </p> <p>ʿIbādah (worship) and ʿubūdiyyah (servitude) are the believer’s life goals. When we say <em>lā ilāha illā-Allāh</em>, we are saying that Allah Alone is worthy of our worship. This is our life mission statement.</p> <p>ʿUbūdiyyah is a state of the heart, which manifests itself in external acts of worship. The goal of all physical acts of worship is to attain the state of ʿubūdiyyah. ʿUbūdiyyah is to <strong>fully humble oneself</strong> to Allah, <strong>submit</strong> to Him and <strong>love</strong> Him more than anyone else.</p> <blockquote> <p>“The intended outcome of all acts of worship is to magnify, venerate and be in awe of God.” - al-ʿIzz b. ʿAbd al-Salām (raḥimahullāh)</p> </blockquote> <p>ʿUbūdiyyah is to fully surrender yourself to Him and to <strong>express your dire need of Him</strong>. It is to free yourself from the dictates of your desires and nafs, and devote yourself to Allah. It is to realise that He is your Rabb –The Nurturing Lord – and you are His <em>ʿabd</em> – His humble, weak slave, who is always in need of Him and cannot do anything without Him.</p> <p>ʿUbūdiyyah is attained through maʿrifah: through gaining a deep awareness of who Allah is and how Majestic and Perfect He is; and then <strong>contrasting</strong> this with your sins and endless shortcomings. Even the good you do is full of deficiencies. ʿUbūdiyyah is to see yourself as completely helpless and impoverished: every atom in your body is completely dependent on Him. You feel that were He to leave you to fend for yourself for even the blink of an eye, you would perish. Thus, you constantly seek His help for everything. You rely on Him and turn to Him for all your needs, whether big or small. This is the essence of لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِالله: a treasure from the treasures of Paradise.</p> <p>A key component of ʿubūdiyyah is <strong>love</strong>. When a servant thinks of how much Allah blesses and endows him, his heart can only be overwhelmed with love for Him. Reflecting on the generosity, kindness and love of Allah; and then <strong>contrasting</strong> this with our sins and meagre offerings of worship, should fill our hearts with shame and make us lower our heads in humility to Him. Constant reflection on this should lead to a state of heart in which the servant is always seeking the pleasure and love of his Master (subḥānahū wa taʿālā). </p> <p>ʿUbūdiyyah is a constant state: a permanent lifestyle. It is not limited to performing the five daily prayers, occasional dhikr or duʿā’ or giving charity. It is a state <strong>which permeates every aspect of your life: everything you do is for Him</strong>. Even your everyday mundane actions such as eating and drinking become an act of worship through your intention.</p> <p>ʿUbūdiyyah is to humble yourself and <strong>submit</strong> yourself to the commandments and prohibitions of Allah. It is to give preference to His commands, whether they appear rational to us or not. If we are unable to rationalise something of Allah’s words or the words of His Prophet ﷺ, then we should consider our intellect to be deficient, not the words of Allah and His beloved.</p> <blockquote> <p>“Whoever seeks eternal happiness should stand firmly at the doorstep of ʿubūdiyyah (servitude).” - Ibn Taymiyyah (raḥimahullāh)</p> </blockquote> <h2>ʿUbudiyyah: The Greatest Honour</h2> <p>ʿUbūdiyyah is the loftiest and most honourable status any human being can attain. Allah repeatedly praises His Prophets – the best of men – with the epithet ʿ<em>abd</em> (servant). He says, “Glory be to the One who made His <strong>servant</strong> (i.e. Muḥammad ﷺ ) travel by night from al-Masjid al-Ḥarām to al-Masjid al-Aqṣā…” (17:1). Similarly, about Sulaymān and Ayyūb (ʿalayhimas-salām), Allah said “What an excellent servant he was!” Allāhu Akbar! Imagine Allah (subḥānahū wa taʿālā) describing you as an excellent servant. Can there be a greater honour than this?</p> <blockquote> <p>“It is enough of an honour for you that you are His servant, and it is sufficient glory for you that He is your Lord!” - Ibn al-Qayyim (raḥimahullāh)</p> </blockquote> <h2>ʿUbudiyyah Liberates You</h2> <p>Islam came to liberate humans from the worship of other human beings, desires, animals, and celestial bodies. Islam came to liberate man from worshipping the creation of Allah to worshipping the Creator of all creation. This is the peak of freedom. </p> <p>Every human worships someone or something. Some people worship money, others worship power. Others worship fame, pleasure, beauty, knowledge, people, nature and even animals! All these objects of worship are delusions that leave its adherents unfulfilled. One can only be <strong>truly free, happy, and at peace, if he chooses to submit to and worship Allah</strong> (ʿazza wa jall). Ibn Taymiyyah (raḥimahullāh) writes, “The happiest of all creation are those who have the highest levels of servitude to Allah.” This is because the more the servant humbles himself to Allah, the closer he is to Him, and thus he receives a greater share of His special care and love.</p> <p>The more you enslave yourself to Allah, the freer you will be. The more you attach yourself to Allah, the less you will depend on His creation. </p> <p>The words ‘servitude’, ‘slave’, and ‘servant’ may carry negative connotations, due to their historical associations. Servitude to Allah, however, is nothing like servitude to other human beings. <strong>Servitude to Allah brings with it deep contentment, joy and comfort.</strong> Also, Allah does not benefit from the servitude of man, but rather the servant himself benefits and is honoured by it. </p> <p>All human beings are servants of Allah – whether they acknowledge it or not. This is because Allah is the Ultimate Master; the only One who has complete authority and ownership over the universe. Whilst we can choose many things, many other things are out of our control.</p> <p>Whilst some of His servants are His servants by lack of choice, those who believe in Allah are His servants by choice. They recognise Him, worship Him and choose to submit to Him. They are His true ʿ<em>ibād</em> (servants). Imām al-Shāṭibī (raḥimahullāh) writes, “The objective of the sharīʿah is to free the human from the grip of his own whims and desires, so that he becomes a (obedient) servant of Allah by choice, just as he is a servant of Allah by no choice of his.”</p> <h2>Speed Up in Your Journey to Allah</h2> <p>There is a secret which enables a person to race ahead in his journey to Allah. It is ʿubūdiyyah. ʿUbūdiyyah is to infuse all the outer physical acts of worship with full humility, submission, love, fear and hope. Even if the quantity of your actions is small, the quality of your actions will allow you to reach far ahead of your peers. </p> <p><strong>Humbling oneself and showing your servitude is the quickest route to Allah</strong>. One of the pious predecessors said, “I have tried coming closer to Allah by entering all the doors of worship. But every time I came close to a door, I found that it was crowded with people; thus, I was unable to enter until I approached the <strong>door of humility and desperate need for Him</strong>. I found that it was in fact the nearest and widest of all doors to Allah; there were not any crowds at it nor were there any barriers. As soon as I placed my foot inside, He took my hand and admitted me inside.”</p> <p>Race ahead in your journey to Allah by infusing all your physical acts of worship with the quality of ʿūbūdiyyah.</p> <p>When you pray, pray like a servant. Pray with khushūʿ, with full humility and focus. Feel like a humble beggar in the courtyard of the Most Magnificent. As you stand, lower your gaze and be in awe of the majesty of The One you are addressing. Express your lowliness by rubbing your face – the most noble part of your body – on the ground. </p> <p>When you fast, fast like an obedient servant, one who does not complain of hunger, but is so eager to please his Master. Fast with humility, with your heart devoted to Him, with full hope in Him Alone.</p> <p>When you make duʿā’, make the duʿā’ of a servant. Affirm your helplessness and desperate need for Him. Turn to Him as a humble beggar and cry to Him. Feel that not a single hair in your body can do without Him. Train yourself to ask Allah for all your needs throughout the whole day. By reciting the sunnah adhkār and duʿās, feel your need for Him, even if it appears to be something mundane (e.g. going to the bathroom, leaving the house).</p> <p>We ask Allah, The Lord of the heavens and the earth, to make us from His special servants who love Him, humble themselves to Him and submit to Him.</p> Pashto 10178 characters edited <p> <strong> <strong></strong> <strong></strong></p> <p></strong><em></em> <strong></strong></em> <strong>نن ورځ، انسان فکر کوي چې الله تعالی ته اړتیا نه لري. ټیکنالوژیکي پرمختګونه او مادي ډېروالي ډېر خلک دې باور ته رسوي چې د دوی لاسته راوړنې د خپلو هڅو له امله دي. د ټولو نعمتونو د سرچینې په نه پېژندلو سره بې شکرۍ او ځان غوښتنه رامنځته کیږي. همدا ځان غوښتنه ده چې د الله تعالی د ردولو لامل ګرځي، کوم چې په نړۍ کې د الحاد او سیکولریزم په خپرېدو کې لیدل کېدای شي. د یو رښتیني خدای عبادت ته د بلنې پر ځای، ټولنه 'نفس' ته عبادت کوي او ستاینه یې کوي. انفرادي ازادي او د خوند اخیستلو لټون نوی دین ګرځېدلی دی.</p> <p>د انسان غرور هغه دې ته اړ باسي چې فکر وکړي هغه ځواکمن، خپلواک دی او هر څه چې وغواړي، کولی شي. دا کار د خدای د مخلوقاتو د حقونو تر پښو لاندې کولو او پر ځمکه د ګډوډۍ رامنځته کولو لامل کیږي. الله (عزوجل) فرمایي، "خو انسان حده ترې اوړي، <strong>ځکه چې هغه ځان بې اړتیا ګڼي</strong>" (۹۶: ۶-۷). </p> <p>موږ اکثراً هېروو چې د انسانانو په توګه، موږ په ذاتي توګه کمزوري یو</strong>. موږ له خاورې څخه پیدا شوي یو. زموږ پیل د یوې ناولې "بې ارزښته مایع" (۷۷:۲۰) له څاڅکي څخه و، چې بوی یې هم د زړه وړونکی نه دی. د داسې عاجزانه پیدایښت سره، موږ باید هیڅکله ویاړ یا ځان غوښتنه ونه کړو. موږ حتی د دې په اړه ډاډه نشو کیدای چې سبا به څه کیږي. مهمه نده چې موږ په دې نړۍ کې څومره شتمن او ځواکمن شو، یو ورځ به راشي - ډیر ژر - چې زموږ بدنونه به له کاره ولویږي؛ زموږ ذهني وړتیاوې به خرابې شي؛ او ډیر ژر به موږ مړه شو. </p> <p>له الله پرته، موږ هیڅ یو. موږ هرڅه ته هغه ته اړتیا لرو. موږ د هغه په اړتیا لرو چې موږ ته خواړه راکړي. موږ د هغه (سبحانه و تعالی) په اړتیا یو چې موږ ته روغتیا، مال، ژوند ملګري، اولاد، کورنۍ او ملګري راکړي. او تر ټولو مهمه دا چې، موږ د هغه (سبحانه و تعالی) په اړتیا یو چې موږ ته لارښوونه وکړي، له موږ سره مینه وکړي، او زموږ ساتنه وکړي.</p> <h2>عبودیت: د ژوند موخه</h2> <p>الله (سبحانه و تعالی) موږ په دې ژوند کې بې هدفه پرېنښودلي یو، او نه یې هم پرېښودلي یو چې د اضطراب او ګډوډۍ ډک ژوند وکړو، او هېڅکله ارام او قناعت پیدا نه کړو. هغه (سبحانه و تعالی) موږ ته په دقیقه توګه وویل چې موږ ولې پیدا کړي یو او په ژوند کې زموږ موخه څه ده. هغه (سبحانه و تعالی) فرمایي، "<strong>ما جن او انسانان یوازې د دې لپاره پیدا کړي دي چې هغوی زما عبادت وکړي</strong>" (۵۱:۵۶). </p> <p>عبادت (پرستش) او عبودیت (غلامي) د مؤمن د ژوند موخې دي. کله چې موږ وایو <em>لآ اله الا الله</em> ، موږ دا وایو چې یوازې الله زموږ د عبادت وړ دی. دا زموږ د ژوند د ماموریت بیان دی.</p> <p>عبودیت د زړه یوه حالت دی، چې په بهرنیو عبادتي اعمالو کې ځان څرګندوي. د ټولو جسمي عبادتونو موخه د عبوديت حالت ته د رسېدو لپاره ده. عبوديت دا دی چې انسان <strong>په بشپړه توګه د الله په وړاندې</strong> عاجز شي، <strong>خپل ځان</strong> هغه ته تسليم کړي او <strong>له هر چا څخه ډېر</strong> له هغه سره مينه ولري.</p> <blockquote> <p>"د ټولو عبادتونو د ترسره کولو اصلي نتيجه د خدای تعالی عظم، عبوديت او واکمني ده." - العز بن عبد السلام (رحمه الله)</p> </blockquote> <p>عبوديت دا دی چې خپل ځان په بشپړه توګه هغه ته تسليم کړئ او خپله سخته اړتيا <strong></strong> څرګنده کړئ. دا له خپلو هوساګانو او نفس څخه د ځان خلاصول دي، او خپل ځان الله ته وقف کول دي. دا په دې پوهېدل دي چې هغه ستاسو رب – پالونکی مالک – دی او تاسو د هغه <em>عبد</em> یاست – د هغه عاجز، کمزوری بنده، چې تل هغه ته اړتیا لري او له هغه پرته هېڅ کار نشي کولی.</p> <p>عبادت د معرفت له لارې ترلاسه کېږي: د دې ژورې پوهې په ترلاسه کولو سره چې الله څوک دی او هغه څومره عظيم او کامل دی؛ او بیا <strong></strong> دا ستاسو له ګناهونو او نه ختمېدونکو نیمګړتیاوو سره پرتله کول دي. حتی هغه ښه کارونه چې تاسو یې کوئ له نیمګړتیاوو ډک دي. عبادت دا دی چې ځان په بشپړه توګه عاجز او بې وزله وګڼئ: ستاسو د بدن هر اټوم په بشپړه توګه پر هغه تکیه کوي. تاسو داسې احساس کوئ چې که هغه تاسو د یوې سترګې په رپ کې هم خپل حال ته پرېږدي، نو تاسو به هلاک شئ. له همدې امله، تاسو د هر کار لپاره په دوامداره توګه د هغه له مرستې غواړئ. تاسو پر هغه تکیه کوئ او د خپلو ټولو اړتیاوو لپاره، که هغه لویې وي او که وړې، هغه ته مخه کوئ. دا د لا حول ولا قوة الا بالله اصل دی: د جنت له خزانو څخه یوه خزانه.</p> <p>د عبودیت یوه مهمه برخه د <strong>مینه ده</strong>. کله چې یو بنده په دې فکر کوي چې الله پرې څومره برکتونه او نعمتونه رابښي، زړه یې یوازې د هغه په مینه ډکیږي. د الله په سخاوت، مهربانۍ او مینه فکر کول؛ او بیا د خپلو ګناهونو او د عبادت د کمو وړاندیزونو سره د دې پرتله کول، باید زموږ زړونه له شرم ډک کړي او موږ ته د هغه په وړاندې د عاجزۍ سر ټیټول را زده کړي. په دې اړه دوامداره فکر باید د زړه داسې حالت رامنځته کړي چې بنده تل د خپل مالک (سبحانه و تعالی) د خوښۍ او مینې په لټه کې وي. </p> <p>عبودیت یو دایمي حالت دی: یو تلپاتې ژوندی طرز. دا یوازې په پنځو ورځنیو لمونځونو، کله ناکله ذکر یا دعا یا صدقه ورکولو پورې محدود نه دی. دا یو داسې حالت دی چې ستاسو د ژوند هر اړخ ته نفوذ کوي: هر هغه څه چې تاسو یې کوئ د هغه لپاره دي. حتی ستاسو ورځني عادي کارونه لکه خوړل او څښل ستاسو د نیت له لارې د عبادت په عمل بدلیږي. عبودیت دا دی چې خپل ځان عاجز کړې او <strong>خپل ځان د الله د امرونو او منع کړنو ته تسلیم کړې. دا د هغه د امرونو ته لومړیتوب ورکول دي، که هغه زموږ په نظر معقول وي یا نه. که موږ د الله د کلام یا د هغه د پیغمبر ﷺ د کلام د کوم څه په معقول کولو توان نه لرو، نو باید خپل عقل کمزوری وګڼو، نه د الله او د هغه د محبوب کلام.</p> <blockquote> <p>«هر څوک چې د ابدي خوښۍ لټون کوي، باید د عبودیت (بندګۍ) په دروازه کې په کلکه ودریږي.» - ابن تیمیه (رحمه الله)</p> </blockquote> <h2>عبودیت: تر ټولو لوی ویاړ</h2> <p>عبودیت تر ټولو لوړ او ډېر ویاړلی مقام دی چې هر انسان یې ترلاسه کولی شي. الله په مکرر ډول خپل پېغمبران – چې د انسانانو تر ټولو غوره دي – د عبد (بنده) لقب سره ستايي. هغه وايي، "سپاس د هغه ذات لپاره چې خپل <strong>بنده</strong> (يعنې حضرت محمد ﷺ) ته د شپې له جومات الحرام څخه جومات الاقصا ته سفر ورکړ..." (۱۷:۱). په ورته ډول، د سليمان او ايوب (عليهما السلام) په اړه، الله تعالی فرمايلي دي "هغه څومره غوره بنده و!" الله اکبر! تصور وکړئ چې الله (سبحانه وتعالى) تاسو د يو غوره بنده په توګه يادوي. له دې څخه لوی وياړ شته؟</p> <blockquote> <p>«دا ستاسو لپاره کافي ویاړ دی چې تاسو د هغه بنده یاست، او دا ستاسو لپاره کافي عظمت دی چې هغه ستاسو رب دی!» - ابن قیم (رحمه الله)</p> </blockquote> <h2>عبادت تاسو ازادوي</h2> <p>اسلام د دې لپاره راغلی چې انسانان د نورو انسانانو، هوساګانو، څارویو او آسماني اجرامو له عبادت څخه ازاد کړي. اسلام د دې لپاره راغلی چې انسان د خدای د مخلوقاتو له عبادت څخه د ټولو مخلوقاتو د خالق عبادت ته ازاد کړي. دا د ازادۍ اوج دی. </p> <p>هر انسان د چا یا یو څه عبادت کوي. ځینې خلک د پیسو عبادت کوي، نور د واک عبادت کوي. نور د شهرت، خوند، ښکلا، پوهې، خلکو، طبیعت او حتی د څارویو عبادت کوي! د عبادت دا ټولې معبودانې وهمونه دي چې خپل پیروان یې بې برخې او بې خوښۍ پریږدي. یو څوک یوازې هغه وخت رښتینې ازادي، خوښي او ارامۍ ته رسیږي، کله چې هغه ځان د خدای (عزوجل) تسلیم او عبادت ته غوره کړي. ابن تیمیه (رحمه الله) لیکي، "د ټولو مخلوقاتو تر ټولو خوشحاله هغه دي چې د خدای په عبودیت کې تر ټولو لوړه درجه لري." دا ځکه چې څومره چې یو بنده ځان د خدای (جل جلاله) په وړاندې عاجز ګڼي، هغومره ورته نږدې کیږي، او په دې توګه د هغه د ځانګړې پاملرنې او مینې څخه ډیره برخه ترلاسه کوي.</p> <p>څومره چې ځان د خدای (جل جلاله) په لاره کې غلام کوئ، هغومره به ازاد شئ. څومره چې ځان له خدای (جل جلاله) سره نښلوئ، هغومره به د هغه په مخلوقاتو لږ تکیه کوئ. </p> <p>د 'عبادت'، 'غلام' او 'بنده' کلمې ممکن د خپلو تاریخي اړیکو له امله منفي مفهوم ولري. خو د الله عبادت د نورو انسانانو له غلامۍ سره هیڅ تړاو نه لري. <strong>د الله عبادت له ځان سره ژوره قناعت، خوښي او ارامي راوړي.</strong> همدارنګه، الله د انسان له عبادت څخه ګټه نه اخلي، بلکې پخپله غلام ترې ګټه پورته کوي او ویاړ ترلاسه کوي. </p> <p>ټول انسانان د الله غلامان دي – که دوی یې ومني او که یې ونه مني. دا ځکه چې الله تر ټولو لوړ مالک دی؛ یوازینی هغه څوک چې پر کایناتو بشپړ واک او ملکیت لري. په داسې حال کې چې موږ ډېر شیان غوره کولی شو، ډېر نور شیان زموږ له کنټرول څخه بهر دي.</p> <p>په داسې حال کې چې د هغه ځینې بندګان د انتخاب نشتوالي له امله د هغه بندګان دي، هغه کسان چې په الله ایمان لري د خپل انتخاب له مخې د هغه بندګان دي. هغوی هغه پېژني، عبادت یې کوي او د تسلیم کېدو انتخاب کوي. هغوی د هغه رښتیني بندګان دي.<em>"د شریعت هدف دا دی چې انسان د خپلو هوساګانو او غوښتنو له منګولې څخه ازاد کړي، ترڅو هغه په خپله خوښه د الله (اطاعت کوونکی) بنده شي، لکه څنګه چې هغه د خپلې خوښې پرته د الله بنده دی."</p> <h2>خپل سفر ته د الله په لور چټکتیا ورکړئ</h2> <p>یو راز شته چې یو شخص ته دا وړتیا ورکوي چې د الله په لور په خپل سفر کې مخکې لاړ شي. دا عبودیت دی. عبودیت دا دی چې د عبادت ټول بهرني جسمي اعمال په بشپړ عاجزۍ، تسلیمۍ، مینه، ویره او امید سره ډک کړئ. حتی که ستاسو د کړنو شمېر لږ هم وي، ستاسو د کړنو کیفیت به تاسو ته دا وړتیا درکړي چې له خپلو همزولو څخه ډېر مخکې لاړ شئ. </p> <p><strong> ځان عاجز ګڼل او خپله غلامي ښودل الله ته تر ټولو چټک لاره ده</strong>. یو له صالحو مخکینیو څخه ویلي دي، "ما د عبادت د ټولو دروازو له لارې الله ته د نږدې کېدو هڅه کړې ده. خو هرکله چې کوم دروازې ته نږدې شوم، ما ولیدل چې دا له خلکو ډکه وه؛ نو ځکه نشوای کولی ورننوځم تر هغه چې د عاجزۍ او هغه ته د شدیدې اړتیا دروازې ته نږدې شوم</strong>. ما ولیدل چې دا په حقیقت کې د الله په لور له ټولو دروازو څخه تر ټولو نږدې او پراخه دروازه وه؛ نه هلته کوم ګڼه ګوڼه وه او نه هم کوم خنډ موجود و. کله چې ما خپل پښه دننه کېښوده، هغه زما لاس ونیو او زه یې دننه ومنلم.»</p> <p>خپل ټول فزیکي عبادتونه د عبودیت په روحیه ډک کړئ او د الله په لور په سفر کې مخکې لاړ شئ.</p> <p>کله چې دعا کوئ، د یو غلام په څېر دعا وکړئ. په خشوع، په بشپړ عاجزۍ او تمرکز سره دعا وکړئ. د تر ټولو ستر او جلالت والا په حویلۍ کې ځان یو عاجز سوالګر احساس کړئ. کله چې ولاړ یاست، خپل نظر ټیټ کړئ او د هغه ذات د عظمت په وړاندې حیران اوسئ چې ورته خطاب کوئ. خپله عاجزي په دې ډول څرګنده کړئ چې خپل مخ – چې ستاسو د بدن تر ټولو شریف برخه ده – په ځمکه وموښئ. </p> <p>کله چې روژه نیسئ، د یو فرمانبردار غلام په څیر روژه ونیسئ، هغه چې د لوږې شکایت نه کوي، بلکې د خپل مالک د خوشالولو لپاره ډېر لېواله وي. له عاجزۍ سره روژه ونیسئ، خپل زړه یې ته وقف کړئ، او یوازې په هغه باندې پوره هیله ولرئ.</p> <p>کله چې دعا کوئ، د یوه غلام په څېر دعا وکړئ. خپله بې وسۍ او د هغه لپاره خپله سخته اړتیا ومنئ. د یوه عاجز سوالګر په څېر هغه ته مخه کړئ او ورته وژاړئ. داسې احساس وکړئ چې ستاسو د بدن یوه وېښتان هم له هغه پرته نشي کولی. خپل ځان دې ته روزئ چې د ورځې په اوږدو کې د خپلو ټولو اړتیاوو لپاره له الله تعالی څخه وغواړئ. د سنت مطابق ذکرونو او دعاګانو په لوستلو سره، د هغه لپاره خپله اړتیا احساس کړئ، حتی که دا کومه عادي خبره ښکاري (لکه تشناب ته تلل، له کوره وتل).</p> <p>موږ له الله، د اسمانونو او ځمکې له رب څخه غواړو چې موږ له خپلو هغو ځانګړو بندګانو څخه کړي چې له هغه سره مینه لري، د هغه په وړاندې ځانونه عاجز ګڼي او د هغه په تسليم دي.</p> 4 weeks ago
mt:deepl Suggestion added Dhikr & Dua Article Pashto	English <p><code></code> <br /> Following the first sajdah, raise your head and <strong>sit up straight</strong>.</p> <p>The Prophet ﷺ used to lengthen this posture, to the degree that al-Barā’ (raḍiy Allāhu ʿanhu) said, “The standing of (the Prophet ﷺ), his rukūʿ, when he raised his head from rukūʿ, his sujūd and the time between the two sajdahs were almost the same” (Muslim). <strong>To lengthen the period between the two sajdahs, memorise and supplicate</strong> with the following duʿās of the Prophet ﷺ:</p> <h5>رَبِّ اغْفِرْ لِيْ ، رَبِّ اغْفِرْ لِيْ</h5> <p><em>My Lord, forgive me. My Lord, forgive me (Abū Dawūd).</em></p> <p>Imagine yourself kneeling, waiting for your name to be called out on the Day of Fear in order to be punished. Then you are given a chance to seek pardon; this is your chance. Before it is too late, you implore Allah: ‘My Lord, forgive me…My Lord, forgive me…My Lord, forgive me.’</p> <p>The aforementioned duʿā’ need not be limited to two repetitions; rather, it should be repeated as many times as possible.</p> <h5>اَللّٰهُمَّ اغْفِرْ لِيْ ، وَارْحَمْنِيْ ، وَعَافِنِيْ ، وَاهْدِنِيْ ، وَارْزُقْنِيْ</h5> <p><em>O Allah, forgive me, have mercy on me, grant me wellbeing, guide me and grant me sustenance (Abū Dāwūd).</em></p> <p>All the benefits of this world and of the hereafter are combined in this duʿā’. <code></code> <br /> <code></code> </p> <h2>Reflect</h2> <p>I take a trip down memory lane… and I remember my past indiscretions. I feel guilty about my sins; the unlawful glance, the morsel of ḥarām, missing a ṣalāh, attacking the honour of my fellow believer, hurting my spouse, raising my voice to my mother. I recall these sins and I repeatedly plead to my Lord: ‘Forgive me.’ <code></code> <br /> <code></code> </p> <h2>Second Sajdah</h2> <p>You will then go back into sajdah. It is as though one sajdah does not satiate, and you need a second sajdah to satisfy yourself. Sujūd is repeated because it is the most honourable and virtuous element of ṣalāh. It is the most expressive posture of your servitude to the Almighty (ʿazza wa jall) and the closest you are to Him on this earthly realm.</p> Pashto 2053 characters edited <p><code></code> <br /> د لومړي سجده وروسته، خپل سر پورته کړئ او د <strong>ناستې لپاره په سمه توګه کښېنئ</strong>.</p> <p>پیغمبر صلی الله علیه وسلم به دا حالت دومره اوږد کاوه، چې البراء (رضی الله عنه) وویل، «(د پیغمبر ﷺ) درېدل، رکوع، کله چې به یې له رکوع څخه سر پورته کاوه، سجده او د دوو سجدو ترمنځ وخت تقریبا یو شان وو» (مسلم). <strong>د دوو سجدو ترمنځ د وخت اوږدولو لپاره، د حضرت ﷺ په لاندې دعاګانو سره د ﷺ دغه دعا</strong> زده کړئ او دعا وکړئ:</p> <h5>رَبِّ اغْفِرْ لِيْ ، رَبِّ اغْفِرْ لِيْ</h5> <p><em> زما رب، ما ته بښنه وکړه. زما رب، ما ته بښنه وکړه (ابو داود).</em></p> <p>خپل ځان په ګونډو کې تصور کړئ، د وېرې په ورځ د سزا ورکولو لپاره د خپل نوم اورېدو ته په تمه یاست. بیا تاسو ته د بښنې غوښتلو چانس درکول کیږي؛ دا ستاسو چانس دی. مخکې له دې چې ډېر ناوخته شي، تاسو له الله (ج) څخه زارۍ کوئ: 'زما رب، ما وبښه... زما رب، ما وبښه... زما رب، ما وبښه.'</p> <p>پورته ذکر شوې دعا یوازې په دوه ځله تکرارولو پورې محدوده نه ده؛ بلکې، دا باید څومره چې امکان ولري ډېر ځله تکرار شي.</p> <h5>اَللّٰهُمَّ اغْفِرْ لِيْ ، وَارْحَمْنِيْ ، وَعَافِنِيْ ، وَاهْدِنِيْ ، وَارْزُقْنِيْ</h5> <p><em> اے الله! ماته بښنه راکړه، پر ما رحم وکړه، ماته عافیت راکړه، ماته لارښوونه وکړه او ماته روزي راکړه (ابو داود).</em></p> <p>د دې نړۍ او آخرت ټولې ګټې په دې دعا کې راټولې دي. <code></code> <br /> <code> </code> </p> <h2>فکر وکړئ</h2> <p>زه د یادونو لارې ته ځم... او خپلې تېرې تېروتنې رایادوم. زه د خپلو ګناهونو له امله ګناهګار احساسوم؛ غیرقانوني نظر، د حرام لقمه، د لمونځ پرېښودل، د خپل ورور یا خور د عزت ته ګواښ، خپلې مېرمنې/خاوند ته زیان رسول، خپلې مور ته په لوړ غږ خبرې کول. زه دا ګناهګانې رایادوم او په پرله پسې توګه خپل رب ته عاجزانه غوښتنه کوم: 'زما توبه ومنه.' <code></code> <br /> <code> </code> </p> <h2>دوهم سجده</h2> <p>بیا به تاسو سجده ته ورشئ. داسې ښکاري لکه یو سجده چې بسنه نه کوي، او تاسو د ځان ارامولو لپاره دوهم سجده ته اړتیا لرئ. سجده تکرارېږي ځکه چې دا د نماندۍ تر ټولو محترم او فضیلت لرونکی عنصر دی. دا د قادر متعال (عزت او جلال یې دواړه وي) په وړاندې ستاسو د بندۍ تر ټولو څرګند حالت دی او په دې ځمکني نړۍ کې تاسو هغه ته تر ټولو نږدې یاست.</p> 4 weeks ago
mt:deepl Suggestion added Dhikr & Dua Article Pashto	English A Journey Through Salah 10: Standing up from Rukuʿ: A Pillar of Praise Pashto 56 characters edited د نماناز په لاره ۱۰: له رکوع څخه درېدل: د ستاینې یو ستون 4 weeks ago
mt:deepl Suggestion added Dhikr & Dua Article Pashto	English <p>Following the completion of the opening duʿā’, you will proceed on to seeking the protection of Allah from Shayṭān.</p> <ol> <li>أَعُوْذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيْمِ. <em>I seek protection in Allah from the rejected Shayṭān.</em></li> </ol> <p><strong>أَعُوْذُ:</strong> I take refuge, safeguard myself, take precaution, and I am careful. عَاذَ means to flee from that which you fear will harm you to that which will protect you from it.</p> <p>Istiʿādhah (seeking protection) is essentially an act of the heart. When seeking protection with Allah, you are: (1) throwing yourself in front of Him, displaying your need of Him, and (2) submitting and humbling yourself in front of Him.</p> <p>Istiʿādhah also acts as an acknowledgement of Allah’s ultimate power, and the human being’s weakness and inability to combat the unseen enemy, Shayṭān.</p> <p><strong>Ṣalāh is Shayṭān’s battlefield.</strong> No other situation enrages and annoys Shayṭān more than ṣalāh. First, Shayṭān will try to make you miss your ṣalāh. If he fails, he will try to make you delay it as much as possible. Again, if he fails, he will try to dissuade you from your sunnah and nafl prayers. If he still fails to deter you, he will come to you in your ṣalāh and try to ruin it with his constant whispers.</p> <p>Be vigilant and constantly guard your ṣalāh, for Shayṭān is a thief who wants to ‘steal’ from your ṣalāh until you have nothing left in it. Shayṭān is an evil enemy. His invisibility makes him even more deadly. Because we cannot see him, we forget about him. In an increasingly material world, when we have a problem, we tend to look for physical causes. It would not be considered ‘intellectual’ or ‘scientific’ to blame Shayṭān and his cronies. Although he is not always the culprit, Shayṭan is constantly inflicting his evil on the children of Ādam. He comes and goes. He is described in the Qur’ān as ‘khannās’: the one who retreats and comes back. He always lurks about to inflict maximum damage wherever possible.</p> <p>Shayṭān will especially try his best to prevent you from reciting Qur’ān with reflection (tadabbur). This is because reflecting on the Qur’ān gives life to the heart, and is the <strong>secret of worldly and heavenly bliss</strong>. </p> <p>Shayṭān rages with envy. The angels prostrated to Ādam (ʿalayhisalām) in obedience to Allah’s command, whilst he refused and was thrown out of Paradise. Up until today, he tries his utmost to prevent the sons of Ādam (ʿalayhisalām) from prostrating. When you understand <strong>his envy and his tenacity in pursuing you</strong>, remember that you cannot defeat him by yourself: you need his and your Master, Allah (ʿazza wa jall), on your side. </p> <p>It is for this reason that Ibn Taymiyyah (raḥimahullāh) once told his student, Ibn al-Qayyim (raḥimahullāh), “If a shepherd-dog attacks you, don’t bother fighting him back. Instead seek the help of the shepherd because he will push the dog away from you and will protect you from him.” Thus, the protection of Allah (ʿazza wa jall) - the All-Powerful (al-Qawiyy), the Guardian (al-Ḥafīẓ) - is our most effective weapon to defeat Shayṭān. </p> <p>You may also choose to recite the slightly longer form of the istiʿādhah:</p> <ol> <li>أَعُوْذُ بِاللّٰهِ السَّمِيْعِ الْعَلِيْمِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيْمِ ، مِنْ هَمْزِهِ وَنَفْخِهِ وَنَفْثِهِ. <em>I seek protection in Allah, the All-Hearing and All-Knowing from the rejected Shaytān; from his promptings (inciting madness), his blowing (of pride in the hearts) and his obscene poetry. (Aḥmad).</em></li> </ol> <p><strong>بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيْمِ. </strong><em>In the Name of Allah, the All-Merciful, the Very Merciful.</em></p> <p>You start by asking for the <strong>help</strong> of Allah (ʿazza wa jall). Through this, you are expressing your <strong>servitude</strong> to Him. By uttering His Name, you are also asking Him to <strong>bless</strong> you in all that you do.</p> <p><strong>بِسْمِ اللهِ:</strong> By stating ‘In the Name of Allah’ you are saying ‘I begin with every Name that belongs to Him.’ This includes all of His Most Beautiful and Perfect Names, and you are asking Him through all of His Names. By saying bismillāh, you are acknowledging His rubūbiyyah and ulūhiyyah (Oneness in His Lordship and sole right to being worshipped).</p> <p><strong>اللهِ:</strong> The only One deserving of being singled out for worship due to His Perfect Godly Attributes. Many scholars have regarded this Name to be ‘the Greatest Name of Allah’. It is a comprehensive name which includes all of His Names. It can only be used for Him. </p> <p>الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيْمِ : (article coming soon)</p> Pashto 4364 characters edited <p> <strong></strong> د پرانیستونکې دعا له بشپړولو وروسته، تاسو به د شیطان څخه د خدای په پناه غوښتنه وکړئ.</p> <ol> <li>أَعُوْذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيْمِ. <em>زه په الله پناه غواړم له شيطان رجيم څخه.</em></li> </ol> <p><strong> أَعُوْذُ:</strong> زه پناه اخلم، ځان ساتم، احتياط کوم، او هوښيار يم. عَاذَ د هغه څه څخه د تېښتې معنی لري چې تاسو وېرېږئ چې تاسو ته به زیان ورسوي، هغه څه ته چې تاسو له هغه څخه خوندي کړي.</p> <p>استعاذه (پناه غوښتنه) په اصل کې د زړه یو عمل دی. کله چې تاسو د الله په نزد پناه غواړئ، تاسو: (۱) خپل ځان د هغه په وړاندې اچوئ، د هغه پر وړاندې خپله اړتیا ښکاره کوئ، او (۲) د هغه په وړاندې خپل ځان تسلیم او عاجز کوئ.</p> <p>استعاذه د الله د نهايي ځواک او د انسان د کمزورۍ او د نامرئي دښمن، شيطان، سره د مبارزې د ناتوانۍ د منلو په توګه هم عمل کوي.</p> <p><strong> لمونځ د شيطان د جګړې ډګر دی.</strong> هیڅ بل حالت شيطان ته د لمانځه څخه ډېر غوسه او خپګان نه راولي. لومړی، شیطان به هڅه وکړي چې تاسو له خپلې نمانځه څخه وروسته کړي. که هغه ناکام شي، نو هڅه به وکړي چې تاسو یې د امکان تر حده وځنډوئ. بیا هم، که هغه ناکام شي، نو هڅه به وکړي چې تاسو له سنت او نفل دعاګانو څخه منع کړي. که بیا هم هغه په منع کولو کې ناکام شي، نو ستاسو په نمانځه کې به راشي او هڅه به وکړي چې په خپلو پرله پسې وسوسو سره یې خراب کړي.</p> <p>ویښ اوښتئ او خپل لمونځونه په دوامداره توګه وساتئ، ځکه چې شیطان یو غل دی چې غواړي ستاسو له لمونځ څخه 'غلا' وکړي تر هغه چې په هغه کې هیڅ شی درته پاتې نشي. شیطان یو بد دښمن دی. د هغه نه لیدل کېدل هغه لا ډېر وژونکی کوي. ځکه چې موږ هغه نه شو لیدلی، موږ یې هېروو. په دې ورځني مادي نړۍ کې، کله چې موږ له کومې ستونزې سره مخ شو، نو موږ معمولاً فزیکي لاملونه لټوو. پر شیطان او د هغه پر ملګرو پوروړل به 'فکري' یا 'علمي' کار ونه ګڼل شي. که څه هم هغه تل مجرم نه وي، خو شیطان په دوامداره توګه د آدم پر اولاد خپل شر راولي. هغه راځي او ځي. په قرآن کې هغه د 'خنّاس' په توګه یاد شوی: هغه څوک چې شاته ګرځي او بېرته راځي. هغه تل په دې تمه وي چې هر چېرته امکان ولري، ډېر زیان ورسوي.</p> <p>شیطان به په ځانګړې توګه خپله ټوله هڅه وکړي چې تاسو د قرآن له تدبر سره لوستلو منع کړي. دا ځکه چې پر قرآن غور کول زړه ته ژوند وربښي، او د نړۍ او آخرت د خوښۍ ګڼل شوې پټه راز ده</strong>. </p> <p>شیطان له حسد څخه په اورېدو کې سوځي. ملائکو د الله د حکم په اطاعت کې آدم (علیه السلام) ته سجده وکړه، په داسې حال کې چې هغه (شیطان) انکار وکړ او له جنت څخه وایستل شو. تر نن ورځې پورې، هغه خپله ټوله هڅه کوي چې د آدم (عليه السلام) زامن له سجده کولو څخه منع کړي. کله چې تاسو د <strong>د هغه حسد او تاسو ته په ځورولو کې د هغه کلک هوډ</strong> درک کړئ، په یاد ولرئ چې تاسو یې په یوازې ځان ماتولی نشئ: تاسو د هغه او خپل مالک، الله (عزوجل)، ملاتړ ته اړتیا لرئ. </p> <p>له همدې امله ابن تیمیه (رحمه الله) یو ځل خپل شاګرد، ابن قیم (رحمه الله) ته ویلي وو، "که د شپانه سپی پر تا برید وکړي، له هغه سره په جګړه کې ځان مه ستومانه. پرځای یې د شپان له مرستې غوښتنه وکړه، ځکه هغه به سپی له تا څخه لرې کړي او له هغه به ستا ساتنه وکړي." په دې توګه، د الله (عزوجل) - د ټولو ځواکمن (القوی) او ساتونکي (الحفیظ) - پناه، د شیطان د ماتولو لپاره زموږ ترټولو اغېزمنه وسله ده. </p> <p>تاسو کولی شئ د استعاذه لږ اوږد شکل هم ولولئ:</p> <ol> <li>أَعُوْذُ بِاللّٰهِ السَّمِيْعِ الْعَلِيْمِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيْمِ ، مِنْ هَمْزِهِ وَنَفْخِهِ وَنَفْثِهِ. <em>زه په الله، چې ډېر اورېدونکی او ډېر پوه دی، پناه غواړم له شېطان رجيم څخه؛ د هغه له هڅونو (چې لېونتوب ته اړ باسي)، د هغه له پُف (چې په زړونو کې د غرور پُف کوي) او د هغه له ناوړه شعرونو څخه. (احمد).</em></li> </ol> <p><strong> بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيْمِ. </strong><em>د الله په نوم، چې ډېر رحیم او خورا رحیم دی.</em></p> <p>تاسو د الله (عزوجل) څخه د <strong>مرستې</strong> په غوښتلو سره پیل کوئ. د دې له لارې، تاسو هغه ته خپله <strong>غلامي</strong> څرګندوئ. د هغه د نوم په ویلو سره، تاسو له هغه څخه دا هم غواړئ چې <strong>په هر هغه څه کې چې تاسو یې کوئ، تاسو ته برکت درکړي.</p> <p><strong> بِسْمِ اللهِ:</strong> د 'بسم الله' په ویلو سره تاسو دا وایاست چې 'زه د هغه په هر نوم پیل کوم.' په دې کې د هغه ټول تر ټولو ښکلي او کامل نومونه شامل دي، او تاسو د هغه د ټولو نومونو له لارې له هغه څخه غوښتنه کوئ. د بسم الله په ویلو سره، تاسو د هغه ربوبیت او الوहیت (په ربوبیت کې یگانتوب او د عبادت یوازینۍ حق) منئ.</p> <p><strong> اللهِ:</strong> یوازینی هغه چې د خپلو کامل الهي صفاتو له امله د عبادت لپاره د ځانګړي کولو وړ دی. ډېرو عالمانو دا نوم د «الله تر ټولو لوی نوم» ګڼلی دی. دا یو جامع نوم دی چې د هغه ټول نومونه په ځان کې رانغاړي. دا یوازې د هغه لپاره کارول کېدای شي. </p> <p>الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيْمِ : (مقاله ژر خپریږي)</p> 4 weeks ago

Browse all translation changes


Mar	Apr	May	Jun	Jul	Aug	Sep	Oct	Nov	Dec	Jan	Feb

512	File in original format as translated in the repository	JSON nested structure file
512	All strings, converted files enriched with comments; suitable for offline translation	Android String Resource	CSV	JSON	JSON nested structure file	gettext PO	iOS strings	TBX	TMX	XLIFF 1.1 with gettext extensions	XLIFF 1.1	XLSX
512	Unfinished strings, converted files enriched with comments; suitable for offline translation	Android String Resource	CSV	JSON	JSON nested structure file	gettext PO	iOS strings	TBX	TMX	XLIFF 1.1 with gettext extensions	XLIFF 1.1	XLSX

Review strings changed by other users	`changed:>="1 month ago" AND NOT changed_by:anonymous`	Add
Translated strings	`state:>=translated`	Add
Strings with comments	`has:comment`	Add
Strings with any failing checks	`has:check`	Add
Strings with suggestions from others	`has:suggestion AND NOT suggestion_author:anonymous`	Add
Approved strings with suggestions	`state:approved AND has:suggestion`	Add
All untranslated strings added the past month	`added:>="1 month ago" AND state:<=needs-editing`	Add
Strings changed in the past two weeks	`changed:>="2 weeks ago"`	Add

Shortcut	Action
`?`	Open available keyboard shortcuts.
`Alt` + `Home`	Navigate to the first translation in the current search.
`Alt` + `End`	Navigate to the last translation in the current search.
`Alt` + `PageUp` or `Ctrl` + `↑` or `Alt` + `↑` or `Cmd` + `↑` or	Navigate to the last translation in the current search.
`Alt` + `PageDown` or `Ctrl` + `↓` or `Alt` + `↓` or `Cmd` + `↓` or	Navigate to the next translation in the current search.
`Ctrl` + `Enter` or `Cmd` + `Enter`	Submit current form; this works the same as pressing Save and continue while editing translation.
`Ctrl` + `Shift` + `Enter` or `Cmd` + `Shift` +`Enter`	Unmark translation as Needing edit and submit it.
`Alt` + `Enter` or `Option` + `Enter`	Submit the string as a suggestion; this works the same as pressing Suggest while editing translation.
`Ctrl` + `E` or `Cmd` + `E`	Focus on translation editor.
`Ctrl` + `U` or `Cmd` + `U`	Focus on comment editor.
`Ctrl` + `M` or `Cmd` + `M`	Shows Automatic suggestions tab.
`Ctrl` + `1` to `Ctrl` + `9` or `Cmd` + `1` to `Cmd` + `9`	Copies placeable of a given number from source string.
`Ctrl` + `M` followed by `1` to `9` or `Cmd` + `M` followed by `1` to `9`	Copy the machine translation of a given number to current translation.
`Ctrl` + `I` followed by `1` to `9` or `Cmd` + `I` followed by `1` to `9`	Ignore one item in the list of failing checks.
`Ctrl` + `J` or `Cmd` + `J`	Shows the Nearby strings tab.
`Ctrl` + `S` or `Cmd` + `S`	Focus on search field.
`Ctrl` + `O` or `Cmd` + `O`	Copy the source string.
`Ctrl` + `Y` or `Cmd` + `Y`	Toggle the Needs editing checkbox.
`→`	Browse the next translation string.
`←`	Browse the previous translation string.

Dhikr & Dua

Article

Pashto

Translation status

Strings status

Other components

Overview

String statistics

Activity in last 12 months

Quick numbers

Trends of last 30 days

Quick downloads

Customize download

Search